Postanowienie NSA z 17 września 2020 r., I OPP 49/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygnaturze I SA/Wa 658/20 ze skargi E. W. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1107/12 ze skargi T. S. i E. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Małgorzata Pocztarek

Uzasadnienie

W dniu 26 czerwca 2020 r. E. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 658/20 ze skargi E. W. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1107/12.

Z akt sprawy wynika, że ww. skarga E. W. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 15 marca 2020 r.

W dniu 27 marca 2020 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Wa 658/20 oraz nadano jej symbol. W dniu 8 czerwca 2020 r. przeprowadzono protokół losowania, w wyniku którego ustalono sędziego sprawozdawcę oraz skład orzekający. W dniu 23 czerwca 2020 r. sprawę przedłożono sędziemu sprawozdawcy. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 30 czerwca 2020 r. dołączono do akt sprawy pisma skarżącej z dnia 4 maja 2020 r., 16 kwietnia 2020 r., 30 kwietnia 2020 r., 4 maja 2020 r. i z dnia 21 czerwca 2020 r. stanowiące uzupełnienie skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie sprawę przedstawiono Przewodniczącej Wydziału I celem wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

W tych okolicznościach, skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania. W skardze podniosła, że jej skarga została zarejestrowana 27 marca 2020 r. a następnie przez trzy miesiące nie podejmowano żadnych czynności w sprawie. Wskazała, że w jej ocenie działania WSA w tej sprawie są iluzoryczne i niezgodne z art. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącej o pozorności działań WSA świadczy również sam fakt, że WSA prowadzi w sprawie jej rekompensaty kilkadziesiąt postępowań sądowych a nie zauważyło do tej pory żadnego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (15 marca 2020 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (26 czerwca 2020 r.) upłynęły zaledwie cztery miesiące.

Odnosząc się zaś do podniesionej w skardze na przewlekłość okoliczności braku podejmowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jakichkolwiek czynności po jej zarejestrowaniu w dniu 27 marca 2020 r. wskazać należy, że Zarządzeniem nr 12 Prezesa WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2020 r. wydanym w związku z ogłoszeniem stanu epidemicznego w Polsce znacznie ograniczono pracę w tym Sądzie odwołane zostały wszystkie rozprawy, wstrzymano przyjmowanie interesantów, część pracowników skierowana została do pracy poza stałym miejscem jej wykonywania a obsady wydziałów orzeczniczych zostały ograniczone do minimum. Z uwagi na takie ograniczenia pracy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, a także liczne ograniczenia i stan wyjątkowy związany z trwającym stanem epidemiczny w Polsce, wydłużeniu uległy terminy podejmowanych przez ten Sąd czynności w sprawach, w tym w sprawie niniejszej.

Wobec powyższego skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest niezasadna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.