Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OPP 50/11

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Marek Stojanowski
Rozpoznanie
w dniu 21 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. T. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt II SO/Go 2/11
Sprawa
w sprawie z wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem S. a Burmistrzem Miasta i Gminy M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do udzielenia pomocy finansowej A. T.

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Uzasadnienie

W dniu 1 lipca 2011 r. A. T. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim (sygn. akt II SO/Go 2/11), w sprawie z wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem S. a Burmistrzem Miasta i Gminy M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do udzielenia pomocy finansowej A. T. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że w sprawie sądowej II SO/Go 2/11 nastąpiła przewlekłość postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 4.000 zł. Dodatkowo skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika do "prawidłowego napisania tej skargi". Skarżący wskazał, że pomiędzy organami nie doszło do sporu kompetencyjnego, a sprawa wszczęta przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim powinna zostać umorzona.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 lutego 2011 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w S. działający z upoważnienia Burmistrza S. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta i Gminy M. w sprawie przyznania A. T. pomocy finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r. sygn. akt II SO/Go 2/11 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r. Sąd ten odrzucił zażalenie A. T. wskazując, że zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł A. T. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. oddalił przedmiotowe zażalenie. Z tym samym dniem postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 marca 2011 r. o przekazaniu sprawy według właściwości do NSA stało się prawomocne.

Sprawa z wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w przedmiocie wskazania organu właściwego do udzielenia pomocy finansowej A. T. została zarejestrowana przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygnaturą akt I OW 103/11 i postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Sąd ten odrzucił wniosek wobec nieuiszczenia należnego wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim została wniesiona przez A. T. w dniu 1 lipca 2011 r., a więc po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 marca 2011 r. sygn. akt II SO/Go 2/11 o przekazaniu sprawy sporu o właściwość do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zobowiązany był do przekazania sprawy do NSA, bowiem sądem wyłącznie właściwym do rozpoznania sporów kompetencyjnych (o właściwość) jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Należy zwrócić uwagę, że po przekazaniu wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość do Naczelnego Sądu Administracyjnego również ta sprawa została zakończona postanowieniem tego Sądu z dnia 12 lipca 2011 r. o odrzuceniu wniosku.

W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Również z tych względów złożony w skardze na przewlekłość postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika do tej konkretnej sprawy nie wymagał nadania mu odrębnego biegu i rozpoznania (art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wspomnieć należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt I OPP 40/09, Lex nr 552254). A zatem skarga na przewlekłość postępowania wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.