Postanowienie NSA z 23 listopada 2004 r., I OPP 52/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. N. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Rektora Uniwersytetu Śląskiego z dnia 23 czerwca 2003 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów sygn. akt II SA/Ka 1386/03 postanawia: oddalić skargę o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz Sędziowie Roman Hauser (spr) Edward Janeczko

Uzasadnienie

W dniu 15 listopada 2004 r. pan T. N. wniósł skargę o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Katowicach w sprawie ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Śląskiego z dnia 23 czerwca 2003 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów (sygn. akt II SA/Ka 1386/03).

Skarżący podniósł, że postępowanie sądowe w tej sprawie toczy się już od 2 czerwca 2003 r., i mimo, że wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym dotychczas nie zostało zakończone. W skardze na przewlekłość skarżący zażądał stwierdzenia, że nastąpiła przewlekłość postępowania i nakazanie zalecenia sądowi rozpoznającemu sprawę rozpoznania sprawy w trybie uproszczony do dnia 31 marca 2005 r. oraz zasądzenia na jego rzecz od Skarbu Państwa 1.000,- zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w tej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej ustawą.). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki.

Obowiązująca od 1 stycznia 2004 r. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przewiduje postępowanie uproszczone, które pozwala na szybsze rozpoznanie sprawy bez wyznaczania rozprawy. Przepisy regulujące to postępowanie (art. 119 – 122 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) mają zastosowanie także w sprawach, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Mimo jednak, iż skarżący pismem z dnia 15 stycznia 2004 r. wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym (na posiedzeniu niejawnym) to zastosowanie tego trybu nie było możliwe. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczny jest tu nie tylko wniosek jednej ze stron o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, ale także zgoda wszystkich pozostałych stron na takie rozpoznanie sprawy. Omawiany przepis wyraźnie przewiduje, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 13 lutego 2004 r. strona przeciwna zażądała przeprowadzenia rozprawy, o czym skarżący został poinformowany. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do Rektora Uniwersytetu Śląskiego o nadesłanie statutu uczelni, zarządzenia Rektora Uniwersytetu Śląskiego w sprawie zakresu działania władz rektorskich obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, a także uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego dotyczącej skreślenia skarżącego z listy uczestników studiów doktoranckich.

W rozpoznawanej sprawie po terminowym i prawidłowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych (przesłaniu odpisu skargi organowi), sprawa oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Stosownie do przepisu (§ 31 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U, Nr 169, poz. 1646) sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności ich wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa skarżącej nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do Sądu wcześniej. Liczba spraw wniesionych wcześniej jest przyczyną oczekiwania, od czerwca 2003 r. na wyznaczenie terminu rozprawy w sprawie skarżącego.

W związku z powyższym należy uznać, iż postępowanie w sprawie ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Śląskiego w przedmiocie skreślenia z listy studentów (sygn. akt II SA/Ka 1386/03) nie trwa dłużej, niż to jest konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a jedynym powodem przedłużającego się postępowania jest brak zgody strony przeciwnej (organu) na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Z przytoczonych wyżej względów należało dojść do wniosku, że zarzut skarżącego, iż zostało naruszone jej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest uzasadniony, a wobec tego skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy.