Postanowienie NSA z 29 listopada 2004 r., I OPP 69/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 86/99

Sprawa

w sprawie skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Zbigniew Rausz (spr.)

Uzasadnienie

OPP 69/04

Uzasadnienie

J. C. wniósł pismem z dnia 27 października 2004 r. z powołaniem się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz jak to sformułował "fikcyjne pozorowane zarządzenie Sądu z 18.X.2004 r. w sprawie o sygn. akt SAB/Sz 86/99". Skarżący zarzucał w skardze, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny jak i jego Prezes nie uznają żadnego prawa strony skarżącej, a także obowiązującej Konstytucji RP. Stwierdził też, że sędzia Stefan Kłosowski działał w ramach mafii sądowej NSA na polecenie Prezesa Sądu i celowo fałszował akta spraw sygn. akt S.A./Sz 2835/99, S.A./Sz 86/99, SAB/Sz 52/01 oraz II S.A./Sz 239/04 o czym wiedział Sąd oraz jego Prezes. W związku z tym J. C. wskazując art.6 ust.3 w/w ustawy wniósł o przeprowadzenie postępowania skargowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Według postanowień art.2 ust.1 cyt. ustawy strona może wnieść skargę na przewlekłość postępowania sądowego, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Art.6 omawianej ustawy wymaga w ust.1 by skarga czyniła zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a zgodnie z ust.2 tej normy skarga powinna zawierać: 1/ żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, 2/ przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Jeżeli skarga nie spełnia wymagań określonych w art.6 ust.2 właściwy do jej rozpoznania Sąd odrzuci skargę bez wzywania do uzupełnienia jej braków. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona przez J. C. nie spełnia wymagań określonych w przywołanym art.6 ust.2 ustawy. Skarga ta ani nie zawiera jak tego wymaga ustawa żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego ani też nie przytacza okoliczności, które by uzasadniały żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania. Okoliczności przedstawione w skardze nie odnoszą się do przewlekłości postępowania sądowego w rozumieniu cytowanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

Z tych względów skargę wniesioną przez J. C. należało uznać za niedopuszczalną i na zasadzie art.9 ust.1 w/w ustawy z 17.VI.2004 r. w związku z art.8 ust.2 tej ustawy i art.197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – odrzucić.