Postanowienie NSA z 23 lutego 2018 r., I OPP 7/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 290/17 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Małgorzata Miron przewodniczący
Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. K. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 290/17 w przedmiocie jego skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego, zarzucając nierozpoznanie wniosku o uchylenie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2017 r. zawierającego pouczenie o kosztach sądowych oraz nieropoznanie skargi w zakresie wniesionym przez stronę.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. K. J. wniósł za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarga ta wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 lutego 2017 r. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 290/17, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń i skierowano sprawę do sędziego sprawozdawcy celem podjęcia dalszych decyzji. Ponadto zaznaczono, że sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Pismem procesowym z dnia 6 marca 2017 r. stanowiącym replikę na udzieloną odpowiedź na skargę K. J. podtrzymał wniesioną skargę, podnosząc, że wyjaśnienia organu nie zasługują na uwzględnienie. Ponadto podkreślił, że obowiązkiem organu jest przedłożenie kompletnych akt administracyjnych.

Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. dołączono do akt II SA/Wa 290/17 akta administracyjne znajdujące się przy sprawie II SAB/Wa 671/16.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2017 r.

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 290/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r.

Stosownie do treści zarządzenia sędziego z dnia 4 grudnia 2017 r., odpis sentencji powyższego wyroku wraz z pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. zawierającym pouczenie o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej, doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2017 r. W pkt. 1 pisma z dnia 5 grudnia 2017 r. o doręczeniu sentencji wyroku zawarto pouczenie, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł.

W dniu 14 grudnia 2017 r. skarżący wniósł pismo, w którym domagał się uchylenia zarządzenia doręczającego mu wyłącznie samo rozstrzygnięcie Sądu oraz doręczonego za nim pouczenia o kosztach sądowych. Ponadto wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 4 grudnia 2017 r.

Pismem z dnia 12 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował K. J., że na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. (wpływ do Naczelnego Sądu Administracyjnego 30 stycznia 2018 r.) skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 290/17, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2017 r. poz. 75 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (20 lutego 2017 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (22 stycznia 2018 r.) upłynęło 11 miesięcy. W sprawie nie został zatem przekroczony termin 12 miesięcy. Tym samym nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć, w szczególności prawidłowości wyroku oddalającego skargę. Prawidłowość wyroku może być oceniona jedynie w postępowaniu odwoławczym, tj. w drodze wniesienia skargi kasacyjnej.

Usprawiedliwionych podstaw nie zawiera zarzut nierozpoznania wniosku o uchylenie zarządzenia z dnia 4 grudnia 2017 r. zawierającego pouczenie o kosztach sądowych. Wskazać przede wszystkim należy, że zarządzenie to nie zawierało wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, a WSA w Warszawie pismem z dnia 12 stycznia 2018 r. poinformował skarżącego, że na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.