Postanowienie NSA z 14 stycznia 2011 r., I OPP 71/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy

Sprawa

w sprawie z wniosku S. P. o wymierzenie grzywny Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 11/10 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący S. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 11/10 o wymierzenie grzywny Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skarżący zażądał stwierdzenia przewlekłości wyżej wymienionego postępowania, zasądzenia od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwoty 10.000 zł. w ramach zadośćuczynienia za zaistniałą przewlekłość, nakazanie WSA w Bydgoszczy jak najszybszego rozstrzygnięcia sprawy II Lp 40/10 oraz wymierzenia grzywny Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy.

Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 10 maja 2010 r. S.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o stwierdzenie bezczynności Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w stosunku do spraw skarżącego. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału przekazał wyżej wymienione pismo zgodnie z właściwością do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy. Kolejnym zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2010 r. wezwano wyżej wymieniony Sąd do nadesłania odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł o nałożenie grzywny na Sąd Okręgowy w Bydgoszczy. Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału przekazał powyższe pismo do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy celem ustosunkowania się do niego. Pismem z dnia 15 września 2010 r. Prezes Sądu Okręgowego w Bydgoszczy nadesłał żądaną odpowiedź, w której zaznaczył m.in. iż pismo skarżącego z dnia 10 maja 2010 r. wraz z dokumentacją zostało przekazane do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. Zarządzeniem z dnia 29 września 2010 r. zwrócono się Sądu Okręgowego w Bydgoszczy o nadesłanie akt sprawy wraz z oryginałem wniosku skarżącego z dnia 16 sierpnia 2010 r. oraz rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, Prezes Sądu Okręgowego w Bydgoszczy poinformował, iż nadesłanie żądanych dokumentów będzie możliwe po ich zwrocie z Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, gdzie zostały przesłane w dniu 21 września 2010 r. wraz ze skargą. Pismem z dnia 12 listopada 2010 r. Prezes Sądu Okręgowego Bydgoszczy nadesłał kserokopię postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II S 73/10, o przekazaniu sprawy do rozpoznania według właściwości Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy. Jednocześnie w piśmie podano, iż termin rozpoznania sprawy przed tym Sądem nie został jeszcze wyznaczony. Jak wynika z notatek urzędowych z dnia 3 grudnia 2010 r. (k-56) oraz 15 grudnia 2010 r. (k-61) Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił skargę S. P. (sygn. akt IV S 36/10).

Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2010 r. przesłano do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę S. P. na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 11/10 o wymierzenie grzywny Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga S. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności Sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. – zwanej dalej: ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

Mając na uwadze powyższe względy nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Od czasu wniesienia przez skarżącego wniosku o ukaranie grzywną Sądu Okręgowego Bydgoszczy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy upłynęło pięć miesięcy, a wniosek nie został dotychczas rozpoznany z uwagi na toczące się postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku oraz Sądem Okręgowym w Bydgoszczy zakończone orzeczeniem tego Sądu z dnia 14 grudnia 2010 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.