Postanowienie NSA z 22 września 2016 r., I OPP 91/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. H. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi J. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1407/15 o odrzuceniu skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Dałkowska-Szary Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Skarga J. H. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2015 r. o odrzuceniu skargi wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 marca 2016 r. W dniu 15 marca 2016 r. przeprowadzono losowanie składu orzekającego w tej sprawie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 marca 2016 r. wezwano skarżącego do wskazania podstawy wniesionej skargi o wznowienie postępowania oraz wskazanie daty, kiedy skarżący powziął wiadomość o istnieniu podstawy wznowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. W piśmie z 5 kwietnia 2016 r. skarżący podał podstawę wskazując na art. 273 § 2 p.p.s.a.

Zarządzeniem z 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wskazania, zgodnie z powołaną podstawą prawną, okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Odpowiedzi na to wezwanie skarżący udzielił pismem z 7 czerwca 2016 r.

Postanowieniem z 24 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego.

W dniu 23 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w powyższej sprawie. Wskazując, że Sąd w czasie 5 miesięcy nie podjął żądnych czynności w sprawie, skarżący wniósł o wyznaczenie terminu 14 dni na podjęcie postępowania o wznowienie oraz zasądzenie 2.000 złotych na rzecz skarżącego za bezczynność Sądu trwającą około 5 miesięcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie od dnia wpływu skargi o wznowienie postępowania do tego Sądu do dnia wpływu skargi na przewlekłość postępowania trwało 5 miesięcy. Wszystkie czynności podjęte w tej sprawie przez Sąd były terminowe.

Skarżący w skardze o wznowienie postępowania nie wskazał ustawowej podstawy, na jakiej opiera swoją skargę, co spowodowało konieczność skierowania do niego przez Sąd odrębnego wezwania w tym przedmiocie (zarządzenie Przewodniczącego z 14 marca 2016 r.). Udzielona na to wezwanie odpowiedź skarżącego wymagała dodatkowych informacji dotyczących okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Po uzyskaniu odpowiedzi od skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.