Postanowienie NSA z 7 grudnia 2016 r., I OPP 99/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Stowarzyszenia S. z siedzibą w W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sygn. akt II SAB/Wa 106/16

Sprawa

ze skargi Stowarzyszenia S. z siedzibą w W. na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (sprawozdawca)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. Stowarzyszenie S. z siedzibą w W. (dalej, jako: "skarżący") wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem WSA w Warszawie) skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sygn. akt II SAB/Wa 106/16 ze skargi Stowarzyszenia S. z siedzibą w W. na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ww. skarga została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 12 lutego 2016 r. (data prezentaty sądu).

Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2016 r. skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 106/16, wyznaczono sędziego sprawozdawcę, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę i stosownych pouczeń.

Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji czy pismo z dnia 2 lutego 2016 r. - nadesłane przez organ wraz ze skargą -stanowi uzupełnienie skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 106/16, czy też stanowi oddzielną skargę na bezczynność organu.

W piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. (data prezentaty sądu) Stowarzyszenie udzieliło odpowiedzi, że pismo z dnia 2 lutego 2016 r. stanowi uzupełnienie skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 106/16.

Zarządzeniem z dnia 30 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy oraz skierowano sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Po uzupełnieniu przez organ akt sprawy, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2016 r. wyznaczono termin posiedzenia niejawnego na dzień 21 października 2016 r.

Wyrokiem z dnia 21 października 2016 r. WSA w Warszawie skargę oddalił. Odpisy sentencji wyroku doręczono stronom postępowania.

Wnioskiem z dnia 3 listopada 2016 r. (data prezentaty sądu) Stowarzyszenie wniosło o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Przy piśmie z dnia 10 listopada 2016 r. przesłano skarżącemu odpis wyroku z dnia 21 października 2016 r. wraz z uzasadnieniem.

W tych okolicznościach skarżące - w dniu 14 listopada 2016 r. (data prezentaty sądu) - Stowarzyszenie wniosło skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 106/16. Przytaczając stan faktyczny sprawy, Stowarzyszenie podniosło, że od dnia złożenia skargi na bezczynność (17 grudnia 2016 r.) do dnia doręczenia skarżącemu odpisu sentencji wyroku minęło 10 miesięcy, natomiast od ostatniej korespondencji z Sądu minęło 6 miesięcy. Stowarzyszenie zwróciło uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, termin rozpoznania skargi przez sąd administracyjny w tej kategorii spraw wynosi 30 dni. Tymczasem WSA w Warszawie tego termin nie dochował, znacznie go przekroczył i przez to dopuścił się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy. Mając powyższe na względzie Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie przewlekłości przed WSA w Warszawie oraz o zwrot wniesionej opłaty od skargi na przewlekłość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. z 2016 r., poz. 1259, zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 16 lutego 2016 r. Z uwagi na sformułowanie przez skarżące Stowarzyszenie dwóch pism procesowych mogących stanowić skargi, a dotyczących bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Sąd prawidłowo uznał, iż sytuacja taka powinna zostać wyjaśniona. Stąd wezwanie skierowane do skarżącego o udzielenie stosownej informacji. Dopiero w dniu 21 kwietnia 2016 r. Stowarzyszenie udzieliło odpowiedzi, a zatem nie było możliwe, co najmniej do tej daty, wyznaczenie terminu posiedzenia Sądu. Termin taki został wyznaczony niezwłocznie po skompletowaniu akt sprawy, co bezsprzecznie należało uczynić zanim do wyznaczenia terminu posiedzenia dojdzie. Ostatecznie Sąd I instancji wydał wyrok w dniu 21 października 2016 r.

W warunkach niniejszej sprawy uznać należy zatem, iż okres jaki upłynął od wniesienia skargi do Sądu do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania - mimo, iż przekroczony został termin wynikający z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej - nie daje podstawy do stwierdzenia, że prawo skarżącego do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Czynności podejmowane przez Sąd były niezbędne do prawidłowego przygotowania sprawy do jej rozpoznania.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.