Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 532/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], w przedmiocie podziału nieruchomości.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Burmistrz Miasta i Gminy P. decyzją z dnia [...] września 2006 r., Nr [...], na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 268, poz. 2663 ze zm.) oraz art.104 K.p.a., orzekł z urzędu o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w D., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stanowiącej własność obecnie skarżącego J. K.. W wyniku tego podziału miały powstać działki o nr [...] o powierzchni [...] ha i [...] o powierzchni [...] ha.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z dnia [...] października 2006 r., Nr [...], na podstawie art. 93 ust. 1, ust. 4 i ust. 5, art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1a, ust. 1b i ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując jako zasadniczy motyw swojego rozstrzygnięcia brak wydania w toku postępowania przez organ pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie opinii o zgodności planowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Burmistrz Miasta i Gminy P. postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...], na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, 2603 ze zm.), zaopiniował pozytywnie proponowany z urzędu podział przedmiotowej nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, w uzasadnieniu wskazując, że projekt podziału jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Na to postanowienie J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Gliwicach, wskazując, że dopiero w zaskarżonym postanowieniu określono, czy i jak będą mogły być zagospodarowane działki powstałe w wyniku projektowanego podziału. Takie działanie organu narusza zdaniem skarżącego nie tylko prawo, ale także jego interes prawny, bowiem nie przeprowadzono szczegółowego postępowania wyjaśniającego przed organem pierwszej instancji.
Wyrokiem z dnia 24 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 532/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalając skargę J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] maja 2007 r., wskazał, że zarzuty skarżącego sprowadzają się do jego obaw co do możliwości zagospodarowania powstałej po podziale działki nr [...], a ponadto do pozbawienia go niektórych urządzeń infrastruktury siedliskowej, które znajdują się na działce przeznaczonej pod realizację drogi publicznej ([...]).
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, postanowienie w przedmiocie zgodności z ustaleniami planu powinno dotyczyć zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu, co uczynił organ administracyjny. Sąd pierwszej instancji zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że uzasadnienie nie jest wyczerpujące i nie spełnia wszystkich wymogów określonych w art. 124 § 2 k.p.a., jednakże to uchybienie, zdaniem Sądu, pozostawało bez istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż nawet sam skarżący przyznał, że organ odwoławczy w zaskarżonym rozstrzygnięciu zawarł uzasadnienie, w którym w sposób nie budzący wątpliwości przedstawił możliwości zagospodarowania powstałych w wyniku podziału działek.
Sąd podkreślił, że w postępowaniu opiniującym projekt podziału istotne jest jedynie zbadanie zgodności tego projektu z planem miejscowym, a organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia właśnie na ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę kasacyjną złożył J. K., wnosząc o jego uchylenie z uwzględnieniem kosztów postępowania na jego rzecz.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 145 §1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez odmowę uchylenia zaskarżonego postanowienia SKO w Częstochowie mimo, że Sąd pierwszej instancji podzielił w sprawie pogląd zawarty w skardze co do naruszenia przepisów art. 124 § 2 k.p.a. i między innymi art. 11 k.p.a., przez organ drugiej instancji, które to naruszenia z uwagi na ich wagę doprowadziły w konsekwencji do zaakceptowania przez Sąd naruszenia wskazanej w art. 15 k.p.a. fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i pozbawienia strony instancji odwoławczej. Wskazano, że uzasadnienie faktyczne i prawne wydanego przez organ pierwszej instancji postanowienia co do możliwości zagospodarowania pozostałej nieruchomości, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, powinno mieć miejsce w tym postanowieniu, nie zaś w postanowieniu SKO w Częstochowie jako organu drugiej instancji, które powinno mieć jedynie charakter kontrolny.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że obowiązkiem Burmistrza Miasta i Gminy P. było sporządzenie należytego prawnego i faktycznego uzasadnienia postanowienia wydanego w dniu [...] marca 2007 r., zaś organ drugiej instancji nie był uprawniony do jego faktycznego sporządzenia, lecz jedynie do oceny, czy sporządzono je zgodnie z wymogami prawa oraz do zbadania, czy wskazano, by istniała możliwość zagospodarowania tej działki gruntu w myśl miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie jako organ odwoławczy sporządziło uzasadnienie w tej mierze.
Skarżący wskazał, że uchybienia co do naruszenia zasady wskazanej w art. 15 k.p.a. mają charakter ustrojowy i nie mogą być lekceważone, zwłaszcza, gdy skarżący faktycznie został pozbawiony możliwości kontroli prawnej przedmiotowego postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy w P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych w § 2 art. 183 przypadków nieważności postępowania, a wobec tego należało odnieść się do przedstawionych w skardze kasacyjnej zarzutów.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów P.p.s.a., tj. art. 145 § 1 pkt lit. c.
Należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania w żadnym stopniu.
Wojewódzki Sąd uznał, że prawa skarżącego w postępowaniu administracyjnym nie zostały naruszone, zaś akta sprawy taką ocenę potwierdzają. J. K. został powiadomiony o wszczęciu postępowania o podział i możliwości, zapoznania się z aktami i zgłaszaniu uwag, zapoznany z materiałem sprawy i zasadami postępowania, składał odwołanie od postanowienia organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku odniósł się do tych kwestii. Sąd ten nie naruszył zatem treści przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania. W uzasadnieniu wskazał istotne okoliczności dotyczące postępowania organu, odnosząc się także do dokonanego podziału.
Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, postanowienie w przedmiocie zgodności z ustaleniami planu powinno dotyczyć zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu, co też w istocie uczynił organ administracyjny. Fakt, że uzasadnienie organu pierwszej instancji nie było wyczerpujące i nie spełniało dokładnie wszystkich wymogów określonych w art. 124 § 2 k.p.a. Jednakże to uchybienie, pozostawało bez istotnego wpływu na wynik sprawy (nawet sam skarżący wskazał, że organ odwoławczy w zaskarżonym akcie zawarł uzasadnienie, w którym w sposób nie budzący wątpliwości przedstawił możliwości zagospodarowania powstałych w wyniku podziału działek).
Przede wszystkim należy mieć na względzie to, że w postępowaniu opiniującym projekt podziału istotne jest jedynie zbadanie zgodności tego projektu z planem miejscowym. Organy administracyjne obu instancji to uczyniły opierając swoje rozstrzygnięcia na ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Poza tym, należy mieć na względzie również to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało obowiązek ponownie rozpoznać sprawę (i to uczyniło) uściślając przy tym i wyjaśniając postanowienie organu administracyjnego pierwszej instancji.
W tej sytuacji nieuprawnionym jest twierdzenie skargi kasacyjnej, że doszło do naruszenia przez Sąd art. 145 § 1 pkt lit. c P.p.s.a. poprzez akceptację naruszenia przez organ administracji przepisów art. 124 § 2 k.p.a., art. 11 k.p.a. i art. 15 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, skargę kasacyjną jako niemającą usprawiedliwionych podstaw należało oddalić na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.