Postanowienie NSA z 9 grudnia 2011 r., I OSK 1007/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1980/10 oddalającym skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1198/10

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 1980/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1198/10 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego.

Pismem z dnia 18 marca 2011 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2010 r. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt P 32/09.

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 546/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznając się za niewłaściwy w sprawie przekazał sprawę według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 275 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.

Określona w powyższym przepisie właściwość sądów ma charakter wyłączny.

Skoro w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie została wniesiona z przyczyn nieważności, a nadto skarga ta dotyczyła sprawy, która zakończona została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, to Sąd ten jest właściwy do wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 276 powołanej ustawy, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do art. 175 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast w § 3 omawianego artykułu dopuszczona została możliwość, by skarga kasacyjna została sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej, ta więc regulacja nie mogła mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

Jeżeli w sprawie nie występowały wyjątki wskazane w ustawie, to niedopełnienie wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. i osobiste sporządzenie skargi kasacyjnej powoduje jej odrzucenie.

Powyższa reguła ma również odpowiednie zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania.

W niniejszej sprawie T. W. skargę o wznowienie postępowania, do rozpoznania której właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny sporządził osobiście. Skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., a zatem nie miał wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia wniesionej w sprawie skargi. Już więc z tej przyczyny należało skargę o wznowienie postępowania odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 276 w zw. z art. 175 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.