Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2017 roku sygn. akt I SA/Wa 1788/16 oddalił skargę [...] S.A. w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2016 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodła [...] S.A. w W. (dalej też: Spółka).
Pismem z dnia 27 lipca 2017 roku skarżąca kasacyjnie spółka wniosła o zawieszenie postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na to, że postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 roku sygn. akt I OSK 2148/15 NSA w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym postanowił o skierowaniu pytania do składu siedmiu sędziów w zakresie interpretacji przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 roku Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32, poz. 191 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości UE.
W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] października 2016 roku Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] stwierdzającą nabycie przez Miasto [...] z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 roku mienia Skarbu Państwa, stanowiącego własność nieruchomości położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 3,2342 ha, jedn. ew. [...], obręb [...], arkusz mapy [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] w P. WSA w Warszawie powołanym na wstępie wyrokiem oddalił skargę złożoną na powyższą decyzję przez [...] S.A. w W., uznając, że Spółka w dniu 27 maja 1990 roku nie legitymowała się tytułem prawnym do przedmiotowej nieruchomości, który stałby na przeszkodzie komunalizacji. Sporne mienie znajdowało się wówczas jedynie w posiadaniu przedsiębiorstwa państwowego [...], które nie legitymowało się żadnym dokumentem potwierdzającym władanie przedmiotowym gruntem w sensie prawnym, w szczególności prawem zarządu. W dniu 27 marca 2017 roku Spółka wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną do NSA.
Dnia 26 lipca 2017 roku Prezes Prokuratorii Generalnej zwrócił się do NSA z wnioskiem o podjęcie uchwały w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie: "Czy brak możliwości wykazania zarządu nieruchomością w oparciu o dokumenty, o których mowa w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz, 99 ze zm.; dalej też: u.g.g.w.), wobec uchylenia ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99 ze zm.; dalej też: u.g.g.w.), wyłącza możliwość dowodzenia istnienia zarządu nieruchomością na podstawie innych środków dowodowych stosownie do art. 75 i art. 76 § 3 w zw. z art. 76 § 1 i § 2 kpa i w zw. z art. 77 § 1 art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23; dalej też: k.p.a.) dla wykazania, że określona nieruchomość nie należała na dzień 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm.; dalej też art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające)". W przypadku negatywnej odpowiedzi na powyższe zagadnienie, wniósł o wyjaśnienie: "Czy do wykazania zarządu nieruchomością wykonywanego w dniu 27 maja 1990 r. przez państwowe jednostki organizacyjne znajduje zastosowanie katalog środków dowodowych określony w § 4 i § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 12)". Sprawa zainicjowana cytowanym wyżej wnioskiem została zarejestrowana pod sygn. akt I OPS 4/17.
Ponadto postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 roku sygn. akt I OSK 2148/15 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a. przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "Czy nieruchomości wchodzące w skład linii kolejowych, pozostające nieprzerwanie we władaniu Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie i jej poprzedników prawnych na podstawie art. 3, art. 4 i art. 6 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe (Dz. U. R.P. nr 97, poz. 568) i których prawa w postaci prawa zarządu, następnie zarządu powierniczego i użytkowania, zarządu powierniczego (który uległ przekształceniu w zarząd, wskutek skreślenia z dniem 3 sierpnia 1948 r. wyrazu "powierniczy" w art. 4, 6, 7, i 15 tego rozporządzenia - art. 1 pkt 19 w zw. z art. 4 dekretu z dnia 28 lipca 1948 r. o zmianie rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe - Dz. U. nr 36, poz. 255) zostały wpisane do właściwych ksiąg hipotecznych (wieczystych), i które to prawa nie zostały wygaszone żadnym wyraźnym przepisem ustawowym (w tym w szczególności z dniem 8 grudnia 1960 r. jakimkolwiek przepisem ustawy z 2 grudnia 1960 r. o kolejach - Dz. U. nr 54, poz. 311), powinny być uznane za nienależące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 i rad narodowych oraz terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w województwach miejskich wymienionych w ust. 2 punkcie 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32, poz. 191 ze zm.), co czyni zbędnym udokumentowanie prawa w sposób określony w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 22, poz. 99 ze zm.)". Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I OPS 5/17.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę rozstrzygnięcie wątpliwości co do interpretacji wskazanych wyżej przepisów, będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie do czasu podjęcia przez NSA uchwał w sprawach o sygn. akt I OPS 4/17 i I OPS 5/17.