Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi w wyroku z dnia 8 listopada 2002 r. II SA/Łd 1205/01 - uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 maja 2001 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia 12 lutego 2001 r., którą odmówiono H. S. przyznania zasiłku celowego na zakup leków z powodu ograniczonych środków finansowych - stwierdził, że należy wyjaśnić na jakie leki skarżący domagał się zasiłku oraz, czy były to leki mogące utrzymać go przy życiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 8 listopada 2004 r. II SA/Łd 838/03 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 marca 2003 r. [...] - utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia 17 stycznia 2003 r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy i ponownie odmawiającą przyznania zasiłku z uwagi na własny dochód strony i ograniczone środki pomocy społecznej - gdyż nie zostały wykonane wytyczne zawarte w wyroku z dnia 8 listopada 2002 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 8 marca 2005 r. [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, ten zaś decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił przyznania zasiłku - po ustaleniu o zakup jakich leków chodziło skarżącemu - a Kolegium utrzymało w mocy tę decyzję, decyzją z dnia [...] [...], natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 3 listopada 2005 r. II SA/Łd 929/05 oddalił skargę H. S. na decyzję odwoławczą.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż zostały dokonane ustalenia, o których mowa w wyroku z dnia 8 listopada 2002 r. II SA/Łd 1205/01, i odmowa nie była dowolna, lecz została spowodowana ograniczonymi środkami pomocy społecznej (w 2001 r. zmniejszonymi o 36,18% w stosunku do roku 2000), dlatego też zasiłki przyznawano wyłącznie osobom, które - w przeciwieństwie do skarżącego mającego dochód w wysokości 219,74 zł - były pozbawione własnego dochodu.
Wnosząc skargę kasacyjną H. S., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, jako jej podstawy przytoczył:
"1. naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 113 § 1 ustawy o p.p.s.a. (Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) co skutkowało uznaniem przez Sąd, sprawę za dostatecznie wyjaśnioną i w efekcie zamknięciem przez przewodniczącego rozprawy materialnego,
2. naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 151 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w wyniku błędnej oceny legalności działania organów administracyjnych i uznania, iż organy administracyjne należycie wyjaśniły stan faktyczny i rozstrzygnęły sprawę w granicach uznania administracyjnego nie naruszając art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 i § 4 k.p.a.,
3. naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy prawidłowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadziła do przyjęcia, iż organy administracyjne przekroczyły granice uznania administracyjnego nie wyjaśniając, czy Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej [...] w miesiącu lutym 2001 r. dysponował środkami na wypłatę świadczeń fakultatywnych w tym zasiłków celowych oraz jaka była wysokość tych środków, komu i w oparciu o jakie kryteria w lutym 2001 r. przyznano zasiłki celowe, co doprowadziło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 i 4 k.p.a. i miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem ustalenia w tym zakresie mogły prowadzić do wykazania, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej [...] w lutym 2001 r. posiadał środki w wysokości wystarczającej na zaspokojenie wszystkich ubiegających się o świadczenia fakultatywne albo do wykazania, iż wprawdzie Ośrodek nie dysponował środkami wystarczającymi na zaspokojenie wszystkich potrzebujących ale przy kwalifikowaniu uprawnionych kierował się kryteriami nieobiektywnymi, co w efekcie prowadziłoby do uchylenia decyzji obu instancji administracyjnych i zmiany decyzji o odmowie przyznania zasiłku celowego."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono przede wszystkim, że tylko procentowe przedstawienie zmniejszenia środków finansowych pomocy społecznej w stosunku do roku poprzedniego, bez podania rzeczywistej kwoty oraz szczegółowego sposobu jej rozdysponowania, nie pozwalało na przyjęcie, aby odmawiające świadczenie decyzje zostały wydane w granicach uznania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przekonanie, że w postępowaniu administracyjnym stan sprawy nie został wszechstronnie wyjaśniony, czego nie dostrzegł Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znajduje uzasadnienia prawnego.
Sprawa bowiem była rozpatrywana trzykrotnie i wydając zaskarżony wyrok Sąd - oraz orzekające w sprawie organy - pozostawał związany oceną prawną, oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażoną w wyroku z dnia 8 listopada 2004 r. II SA/Łd 838/03, wcześniej zaś w wyroku z dnia 8 listopada 2002r. II SA/Łd 1205/01, którymi - pomimo odmowy przyznania świadczenia z powołaniem się właśnie na ograniczone możliwości pomocy społecznej - uchylono zaskarżone decyzje tylko w celu wyjaśnienia na nabycie jakiego rodzaju leków skarżący ubiegał się o zasiłek.
Z kolei, aby poruszyć jeszcze inny aspekt, każda sprawa administracyjna ma indywidualny charakter, już więc z tego względu nie można, jak w skardze kasacyjnej, domagać się przedstawienia "komu i w oparciu o jakie kryteria w lutym 2001 r. przyznano zasiłki celowe", gdyż indywidualne sprawy nie podlegają wzajemnym porównaniom właśnie dlatego, że ze swej istoty są różne.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 i art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.