Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1220/13, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej " p.p.s.a.") odrzucił skargę Gminy Chrzanów na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2013 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł. Pismo zawierało pouczenie o konsekwencjach nieuczynienia zadość wezwaniu Sądu. Wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 10 października 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenie Sądu nie zostało wykonane. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Gmina Chrzanów reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając Sądowi I instancji odrzucenie skargi pomimo jej prawidłowego opłacenia, to jest w terminie i wysokości zgodnej z wezwaniem, na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że wprawdzie wpis został uiszczony bez podania sygnatury akt sprawy, której dotyczył, w pozostałym jednak zakresie opis przelewu określał strony postępowania oraz charakter sprawy. Brak wskazania sygnatury akt przy dochowaniu terminu wpisu i jego wysokości nie powinien, zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną Gminy, skutkować odrzuceniem skargi i tym samym zamknięciem drogi sądowej.
W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem wypadków wymienionych w § 2 i § 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis.
Zgodnie zaś z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, z kolei art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Natomiast stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, oraz sygnaturę akt sądowych.
Z załączonego dowodu wpłaty (k. 23 verte akt sądowych) wynika, że strona skarżąca w dniu 15 października 2013 r., dokonała wpłaty na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie w wysokości zgodnej z wezwaniem, podając w opisie przelewu, że wpłata uiszczona jest tytułem wpisu od skargi na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2013 r.
Tak oznaczony tytuł przelewu nie pozwolił w dacie wydania zaskarżonego postanowienia na przypisanie powyższej transakcji skarżącej Gminie i w konsekwencji doprowadził do zastosowania przez Sąd I instancji dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a.
Uznać jednak należy, że przedłożony przez skarżącą dowód wpłaty wskazuje, że uiszczono wpis sądowy od skargi w prawidłowej wysokości (100 zł) z zachowaniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 220 § 1 p.p.s.a. Niewskazanie sygnatury sądowej przy dokonaniu wpłaty, mimo iż utrudnia identyfikację sprawy, której dotyczy wpis, nie może prowadzić do odrzucenia środka zaskarżenia i tym samym zamknięcia drogi sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 339/13; z dnia 8 sierpnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 1624/12).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.