Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – działając na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyrokiem z dnia 17 maja 2005 r. II SA/Kr 1953/02 oddalił skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 2 grudnia 1997 r. Nr [...] nakazującą J. L. usunięcie z pasa drogowego sadzonek drzew oraz zebranie nadmiaru nasypanej ziemi z pobocza drogi.
Sąd podzielił stanowisko organu wznowieniowego, że skarżąca nie przedstawiła ustawowych przyczyn wznowienia oraz wyjaśnił, iż do wznowienia postępowania administracyjnego nie wystarczy subiektywne przekonanie strony o nowych faktach, których nie umie dowieść, ani też przekonanie – nie poparte prawomocnym wyrokiem sądu karnego – aby decyzja nakazowa została wydana w wyniku przestępstwa.
Wnosząc skargę kasacyjną J. L., działając przez ustanowionego z urzędu adwokata, jako podstawę przytoczyła naruszenie art. 145 § 1 pkt 1c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mające istotny wpływ na wynik sprawy, "poprzez oddalenie skargi pomimo istnienia naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7, art. 9 i art. 11 kodeksu postępowania administracyjnego".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że chociaż argumentacja sądu jest trafna, skarga zaś na decyzję organu wznowieniowego ograniczała się do zarzutów, których uwzględnienie nie było możliwe – nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi sąd pierwszej instancji powinien wnikliwie rozpoznać sprawę, natomiast przeoczył uchybienia organu wznowieniowego, który – wbrew zasadzie określonej w art. 7 kpa – nie wyjaśnił dokładnie treści żądania skarżącej domagającej się wznowienia postępowania, ponadto – wbrew zasadzie określonej w art. 9 kpa – nie udzielił działającej bez pełnomocnika skarżącej informacji o tym, jakie okoliczności powinna wykazać w celu należytego uzasadnienia swego wniosku, wreszcie – wbrew zasadzie określonej w art. 11 kpa – lakonicznie i niezrozumiale dla skarżącej przedstawił przesłanki, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Obowiązków organu administracji publicznej, o których mowa w art. 7, 9 oraz 11 kpa, nie można rozumieć w ten sposób, że powinnością organu wznowieniowego jest ustalenie za stronę przyczyny prowadzącej do wznowienia postępowania.
Stosownie do art. 145 § 1 kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli zachodzą określone w tym przepisie przyczyny.
Postępowanie wznawia się z urzędu – i wówczas wykazanie przyczyny wznowienia obciąża organ – lub na żądanie strony, która jest obowiązana, domagając się czynności organu, podać dlaczego chce, aby postępowanie zostało przeprowadzone ponownie, natomiast do organu wznowieniowego należy już tylko ocena powołanej przez stronę przyczyny w świetle art. 145 § 1 kpa.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.