Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 279/11, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 ustawy z 330 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." odrzucił skargę A. D.-B. na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z [...] stycznia 2008 r., nr [...] w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego (M.P. Nr 4, poz. 38).
W skardze kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zawarła również wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie ze skargi konstytucyjnej o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP art. 55 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98 poz. 1070 z późn. zm.) pod sygnaturą SK 37/08.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W skargach konstytucyjnych: A. K., E. W., A. D.-B. (skargi z 16 kwietnia 2008 r.) oraz M. D. (skarga z 15 stycznia 2008 r.) skarżący wnieśli o stwierdzenie, że art. 55 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, rozumiany w ten sposób, że dopuszcza możliwość niepowołania sędziego przez Prezydenta, pomimo wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, jest niezgodny z następującymi przepisami Konstytucji: art. 179 (zasada powoływania sędziego przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa), art. 179 w związku z art. 2 i art. 7, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 (prawo do sądu), art. 60 (zasada dostępu do służby publicznej), art. 32 (zasada równości wobec prawa i niedyskryminacji w życiu społecznym), art. 30 (zasada ochrony, poszanowania i nienaruszalności przyrodzonej godności człowieka, zasada ochrony praw nabytych), art. 2 (zasada ochrony zaufania obywatela do państwa i zasada demokratycznego państwa prawa), art. 7 (zasada działania organów władzy publicznej na podstawie prawa), art. 10 ust. 1 (zasada trójpodziału władzy), art. 173 (zasada niezależności sądownictwa), art. 178 ust. 1 (zasada niezawisłości sędziowskiej).
W wyniku wstępnego rozpoznania, powyższe skargi konstytucyjne (odpowiednio sygnatury: Ts 120/08, Ts 121/08, Ts 123/08 oraz Ts 22/08) zostały przekazane do merytorycznego rozpoznania. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 24 lipca 2008 r., ze względu na tożsamość przedmiotową, zostały one połączone do wspólnego rozpoznania. Następnie, postanowieniem z 29 listopada 2010 r., Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie, w zakresie dotyczącym skargi konstytucyjnej M. D., ze względu na zbędność wydania wyroku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rezultat toczącego się postępowania ze skarg konstytucyjnych A. K., E. W. i A. D.-B. przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał kluczowe znaczenie dla wyniku niniejszej sprawy, gdyż wydanie na obecnym etapie postępowania orzeczenia rozstrzygającego kwestię właściwości sądów administracyjnych do rozpoznania przedmiotowej sprawy mogłoby potencjalnie narazić skarżącą na zamknięcie drogi sądowej w sytuacji, w której Trybunał Konstytucyjny może taką drogę dopuścić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.