Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. S. na czynności Komisji Konkursowej w przedmiocie wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że czynności komisji konkursowej nie są objęte katalogiem spraw z zakresu administracji publicznej, przekazanych przez art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozstrzygania sądom Administracyjnym. Sąd przytoczył postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r., sygn. akt III RN 123/01, w którym stwierdzono, że czynności urzędowe podejmowane przez komisję konkursową zmierzające do powierzenia stanowiska dyrektora publicznej szkoły podstawowej mają w przeważającej mierze charakter czynności z zakresu prawa pracy, poprzedzających nawiązanie (przekształcenie) zobowiązaniowego stosunku pracy, a spory na tle legalności postępowania konkursowego należą do kategorii spraw o roszczenia związane ze stosunkiem pracy.
W skardze kasacyjnej J. S., reprezentowany przez adwokata M. T., wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. Zarzucił on temu postanowieniu naruszenie art. 36 a ustawy z dnia 7 września 1991 o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) poprzez przyjęcie, że przeprowadzenie konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jest czynnością cywilnoprawną a nie czynnością z zakresu administracji; art. 17 ustawy z dnia 36 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie w tej sprawie, mimo że z tego przepisu wynika, iż sprawy dotyczące zagadnień związanych z powierzeniem funkcji kierowniczych w szkole objęte są odrębną regulacją prawną, nie pozostającą w związku z charakterem czynności dotyczących zatrudniania i zwalniania nauczycieli.
Ponadto zarzucił on naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez uznanie, że sprawa dotycząca powierzenia stanowiska w drodze konkursu nie jest sprawą administracyjną, podlegająca kognicji sądów administracyjnych oraz art. 133 § 1 tej ustawy poprzez nieuwzględnienia wszystkich okoliczności wynikających z akt sprawy wskazujących na nieprawidłowości w przebiegu konkursu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela ocenę prawną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że zaskarżone czynności nie zostały podjęte w sferze wykonywania administracji publicznej, chociaż przyznać należy, że zagadnienie to jest przedmiotem sporu w judykaturze. Niemniej jednak, nawet gdyby przyjąć inny punkt widzenia w tej kwestii, to i tak skargę J. S. należało uznać za niedopuszczalną.
Uznać bowiem należy, że czynności w przedmiocie konkursu na dyrektora szkoły, które zostały podjęte w sprawie indywidualnej, nie są ani decyzjami, ani też postanowieniami w rozumieniu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jeżeli były by one takimi decyzjami bądź postanowieniami, to podlegałyby one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jedynie w przypadku, gdyby spełniały kryteria przytoczone w pkt 4 powołanego przepisu. Stanowi on, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje administracyjne i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Natomiast naruszony zdaniem wnoszącego skargą kasacyjną przez błędną wykładnię przepis art. 36 a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty stanowią, że stanowisko dyrektora szkoły lub placówki, z zastrzeżeniem ust. 2, powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Pkt 2 tego przepisu stanowi, że powierzenie przez organ prowadzący stanowiska dyrektora szkoły lub placówki może nastąpić, jeżeli organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi, w terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na to stanowisko, umotywowanego zastrzeżenia. Z kolei z art. 17 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela wynika, iż:
- 1. Zasady powierzania stanowisk kierowniczych w szkole określają odrębne przepisy.
- 2. Nauczyciele mianowani lub dyplomowani zatrudnieni na stanowisku kuratora oświaty oraz nauczyciele przechodzący do pracy w urzędach administracji rządowej, kuratoriach oświaty, Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, okręgowych komisjach egzaminacyjnych, specjalistycznej jednostce nadzoru oraz w organach sprawujących nadzór pedagogiczny nad zakładami poprawczymi, schroniskami dla nieletnich oraz ośrodkami diagnostyczno-konsultacyjnymi na stanowiska wymagające kwalifikacji pedagogicznych oraz nauczyciele, z którymi został nawiązany stosunek pracy na podstawie wyboru na okres pełnienia funkcji z wyboru, otrzymują urlop bezpłatny na czas zajmowania tych stanowisk lub pełnienia tych funkcji.
2a. Nauczyciele dyplomowani skierowani w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty do pracy w szkołach działających na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, otrzymują urlop bezpłatny na czas skierowania.
3. Nauczyciele, o których mowa w ust. 2 i 2a, zajmujący stanowisko dyrektora szkoły, obowiązani są do złożenia rezygnacji z zajmowanego stanowiska przed udzieleniem im urlopu bezpłatnego, o którym mowa w ust. 2 i 2a.
Żaden z przytoczonych przepisów prawa materialnego nie stanowi bezpośredniego źródła uprawnień lub obowiązków skarżącego J. S. Należy więc przyjąć, że zaskarżone czynności Komisji Konkursowej w przedmiocie konkursu na dyrektora szkoły nie są ani aktami, ani czynnościami z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym zarzut naruszenia przez zaskarżone postanowienie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy ocenić jako bezzasadny. Podobnie jest jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 133 § 1 tej ustawy. Sąd I instancji, odrzucając skargę S. S. nie przystąpił bowiem do merytorycznego rozpoznania zawartych w niej zarzutów.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.