Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 873/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Wojewody Ś. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie powołania zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że zaskarżoną uchwałą Rada Gminy w S. w oparciu o art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688) i art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn zm.), dalej zwaną u.s.g. powołała A. M. na Zastępcę Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. Wojewoda Ś., na podstawie art. 93 ust. 1 u.s.g., złożył skargę na powyższą uchwałę, zarzucając istotne naruszenie art. 3a-3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.) polegające na powołaniu Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego bez przeprowadzenia konkursu. Wojewoda wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały Rady Gminy w S. Wojewoda podniósł, iż powołanie na stanowisko Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego nie było poprzedzone otwartym i konkurencyjnym naborem, o którym mowa w art. 3a ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych.
Pracownicy urzędu stanu cywilnego łącznie z zastępcą kierownika USC są pracownikami samorządowymi, do których ma zastosowanie art. 3a ustawy o pracownikach samorządowych, zgodnie z którym nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze musi być poprzedzony konkursem. Podjęcie przez Radę Gminy w S. uchwały w sprawie powołania Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego bez uprzedniego przeprowadzenia konkursu czyni tę uchwałę niezgodną z prawem, gdyż przeprowadzenie konkursu na to stanowisko ma charakter bezwzględny. Wymóg przeprowadzenia konkursu ma zastosowanie zarówno do nowo zatrudnianych kandydatów spoza urzędu, jak i do kandydatów już w tym urzędzie zatrudnionych.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w S. wniosła o oddalenie skargi ewentualnie umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Organ potwierdził fakt powołania A. M. na stanowisko Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. bez przeprowadzenia procedury konkursowej. Wskazał również, na treść art. 3 ustawy z dnia 19 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawy o opłacie skarbowej, zgodnie z którym osoby powołane na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego, od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, uchwałą rady gminy, na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a-3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, uważa się za zatrudnione zgodnie z przepisami tej ustawy.
Ponadto powołał się na art. 4 tejże ustawy, który stanowi, iż czynności dokonane w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przez kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego, powołanych uchwałą rady gminy na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a-3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, uznaje się za dokonane przez uprawniony organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przytaczając treść art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.) Sąd podał, iż kierownik urzędu stanu cywilnego (jego zastępca) jest powoływany przez radę gminy, co nie oznacza jednak, iż stosunek pracy z taką osobą jest nawiązywany na podstawie powołania (zob. m. in. A. Szewc, Niejasności prawa samorządowego, Radca Prawny 1994/6/60). Ten rodzaj zatrudnienia jest bowiem zarezerwowany wyłącznie dla zamkniętej grupy pracowników samorządowych, wymienionych taksatywnie w art. 2 pkt 3 ustawy o pracownikach samorządowych.
Sąd stwierdził, iż kierownik urzędu stanu cywilnego jak i jego zastępca jest pracownikiem samorządowym zatrudnianym na podstawie mianowania bądź na podstawie umowy o pracę, a nie na podstawie powołania w rozumieniu kodeksu pracy, to do jego zatrudnienia w pełni znajduje zastosowanie art. 3a ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.).W myśl tego przepisu nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze zatrudnianych na podstawie art. 2 pkt 2 i 4, a więc na podstawie mianowania lub umowy o pracę, jest otwarty i konkurencyjny, co oznacza, iż "powołanie" przez radę gminy kierownika urzędu stanu cywilnego (jego zastępcy) musi być poprzedzone specjalnym konkursem, o którym mowa w art. 3 a-d ustawy, otwartym zarówno dla osób już zatrudnionych w urzędzie, jak i dla kandydatów spoza tej instytucji. Wymóg ten wynika wprost z przepisów prawa, tj. art. 3a ust. 1 ustawy z dnia 22.03.1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 142 z 2001r., poz. 1593 ze zm.).
Sąd stwierdził, iż powyższy pogląd byłby w pełni zasadny, gdyby nie treść przepisów ustawy z dnia 19 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2008 r. Nr 182, poz. 1121 - która weszła do obrotu prawnego w dniu 28 października 2008 r.), której art. 3 i 4 stanowią, iż osoby powołane na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego, od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, uchwałą rady gminy, na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a-3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, uważa się za zatrudnione zgodnie z przepisami tej ustawy.
Nadto czynności dokonane w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przez kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego, powołanych uchwałą rady gminy na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a-3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, uznaje się za dokonane przez uprawniony organ.
W ocenie Sądu zaskarżona uchwała o powołaniu Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. z pominięciem otwartego naboru na to stanowisko jest prawidłowa i odpowiada prawu. Ustawodawca wprowadzonymi przepisami usankcjonował powołanie kierownika (zastępcy) urzędu stanu cywilnego z pominięciem procedury konkursowej wynikającej z ustawy o pracownikach samorządowych, co nie pozwala stwierdzić niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wojewoda Ś., reprezentowany przez radcę prawnego Anitę Kotowicz. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez:
- - błędną wykładnię art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 września 2008 r. o zmianie ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego oraz o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2008 r. Nr 182, poz. 1121) polegającą na przyjęciu, że uchwała o powołaniu Zastępcy Kierownika w S. jest zgodna z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 z późn. zm.). Tymczasem mocą przepisu art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej Prawo o aktach stanu cywilnego (...) jedynie usankcjonowano stosunki pracy zawarte z Kierownikami USC i ich Zastępcami, bez wcześniejszego przeprowadzenia procedury konkursowej, o której mowa w ustawie o pracownikach samorządowych;
- - błędne zastosowanie art. 3 a. ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, w związku z art. 6 ust. 3 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego (...) polegające na uznaniu, że naruszenie tych przepisów, wskutek wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego (...) nie ma znaczenia dla oceny legalności uchwały będącej przedmiotem postępowania sądowego.
- 2) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że Sąd nie zastosował środka określonego w w./w. przepisie ustawy, mimo że istniały podstawy do stwierdzenia, iż przedmiotowa uchwała została wydana z naruszeniem prawa, tj. z naruszeniem art. 3a. ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w związku z art. 6 ust. 3 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego.
W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne Wojewoda Ś. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Wojewoda podniósł, iż Sąd dokonując oceny zaskarżonej uchwały winien uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie podjęcia uchwały. Stwierdzenie Sądu, iż "powołanie" winno być poprzedzone naborem dokonanym w trybie art. 3a-3d ustawy o pracownikach samorządowych oznacza, że uchwała ta była niezgodna z wówczas obowiązującym stanem prawnym. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt SA/Gl 734/08 Wojewoda wskazał, iż osoby powołane na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego, od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego (...), bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a - 3d ustawy o pracownikach samorządowych uważa się za zatrudnione zgodnie z przepisami tej ostatniej ustawy, jednakże uchwała na podstawie której takie osoby powołano na wspomniane stanowiska jest niezgodna z prawem.
Wojewoda podkreślił, iż celem przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy Prawo o aktach (...) było zrównanie pozycji prawnej Kierowników USC lub ich zastępców powołanych bez konkursu z tymi, którzy wyłonieni zostali w drodze konkursu. Ustawodawca usankcjonował nawiązany z tymi osobami stosunek pracy, mimo nie poprzedzenia go wymaganą przepisami ustawy o pracownikach samorządowych procedurą konkursową.
Zaskarżona uchwała nie dotyczy natomiast nawiązania stosunku pracy z osobą zajmująca stanowisko kierownicze w gminie ale tylko i wyłącznie "powołania" przez Radę Gminy S. na stanowisko Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, a więc niejako wskazania na to stanowisko. Uchwała podjęta w tej materii należy do sfery publicznoprawnej, a nie do zakresu indywidualnego stosunku prawnego, który w postaci stosunku pracy kreowany jest już po podjęciu takiej uchwały w drodze określonych w Kodeksie pracy czynności prawnych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Gminy S. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości; umorzenie postępowania w sprawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Rada Gminy wskazała, iż powołanie A. M. na stanowisko zastępcy kierownika USC w S. bez przeprowadzenia postępowania konkursowego zostało usankcjonowane ustawą z dnia 19 września 2008r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 182, poz. 1121). Ponadto podkreślono, że nowe przepisy dotyczące pracowników samorządowych (DZ. U. Nr 223, poz. 1458) potwierdziły, iż nie podlegają przeprowadzeniu naboru w drodze konkursu osoby pracujące już w urzędzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem, zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.
Po pierwsze, chybiony jest zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 182, poz. 1121) przez jego błędną wykładnię.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 powołanej wyżej ustawy zmieniającej osoby powołane na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego, od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie tej ustawy, uchwałą rady gminy, na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.), bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a - 3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, uważa się za zatrudnione zgodnie z przepisami tej ustawy.
Powyższa nowela weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia (Dz. U. z dnia 14 października 2008 r.), a więc z dniem 29 października 2008 r. - art. 5 ustawy zmieniającej.
A zatem, przepis art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej dotyczy osób powołanych na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego uchwałą rady gminy podjętą na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 października 2008 r. [tj. w brzmieniu dającym radzie gminy uprawnienie powołania kierownika urzędu stanu cywilnego i jego zastępcy / zastępców / innego niż wójt lub burmistrz (prezydent)], przy czym uchwała ta została podjęta w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia 29 października 2008 r. i jednocześnie powołanie na stanowisko nastąpiło z naruszeniem art. 3a - 3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1593 ze zm.).
Konieczność wprowadzenia zmian w przepisach ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego, w części dotyczącej sposobu zatrudniania kierowników urzędów stanu cywilnego i ich zastępców, podyktowana była niejednoznacznością zapisów prawa oraz wynikającą z tego różnorodną praktyką jaka powstała po dniu 7 sierpnia 2005 r., tj. po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych, ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych i ustawy o systemie oświaty (Dz. U. Nr 122, poz. 1020), która wprowadziła obowiązkowe konkursy na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze (art. 3a - f ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych).
Sprawy dotyczące uchwał rad gminy w przedmiocie powołania kierowników urzędów stanu cywilnego były przedmiotem skarg kasacyjnych rozpatrywanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozważając powyższe kwestie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego jest pracownikiem samorządowym zatrudnianym na podstawie mianowania (jeżeli tak określono w statucie gminy) bądź na podstawie umowy o pracę, to do jego zatrudnienia będzie miał w pełni zastosowanie art. 3a ustawy z 1990 r. o pracownikach samorządowych, zgodnie z którym nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym stanowiska kierownicze, zatrudnianych na podstawie mianowania lub umowy o pracę (art. 2 pkt 2 i 4) jest otwarty i konkurencyjny, co oznacza, że musi być poprzedzony konkursem, o którym mowa w art. 3a - d ustawy o pracownikach samorządowych. Obowiązek przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika urzędu stanu cywilnego ma charakter bezwzględny i ustawa w tym zakresie nie przewiduje żadnych wyjątków, które uzasadniałyby odstępstwo od tej zasady.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wymóg przeprowadzenia konkursu będzie więc miał zastosowanie zarówno dla nowo zatrudnianych kandydatów spoza urzędu gminy jak i dla kandydatów już w tym urzędzie zatrudnionych. Z tych względów uchwałę podjętą z naruszeniem tego przepisu trzeba w sposób oczywisty uznać za sprzeczną z prawem w rozumieniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a w konsekwencji nieważną (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 czerwca 2008 r., II OSK 467/08 - LEX nr 400307; z dnia 17 października 2007 r., II OSK 1445/07 - LEX nr 365725, OwSS 2008/3/70).
Ustawodawca, dostrzegając konieczność wprowadzenia przepisu sankcjonującego czynności, jakie zostały dokonane przez kierowników urzędów stanu cywilnego (zastępców) zatrudnionych bez przeprowadzenia otwartego postępowania konkursowego w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia 29 października 2008 r. oraz status kierowników urzędów stanu cywilnego (zastępców) zatrudnionych z naruszeniem art. 3a - d ustawy o pracownikach samorządowych, dokonał nowelizacji przepisów - ustawą z dnia 19 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 182, poz. 1121). Celem tej noweli było usankcjonowanie dokonanych w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej czynności kierowników urzędów stanu cywilnego oraz ich zastępców, którzy zostali powołani na to stanowisko bez przeprowadzenia postępowania konkursowego a także umocowanie kierowników na podstawie jednoznacznych przepisów prawa.
Powyższa nowela "konwalidowała" czynności dokonane w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia 29 października 2008 r. przez kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego, powołanych uchwałą rady gminy na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.), bez przeprowadzenia naboru w trybie art. 3a - 3d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych.
Przepisy "abolicyjne" uznały kierowników urzędów stanu cywilnego (zastępców) zatrudnionych w powyższym okresie bez przeprowadzenia otwartego postępowania konkursowego za zatrudnionych zgodnie z przepisami ustawy (art. 3 noweli) i jednocześnie dokonane przez nich w tym okresie czynności za dokonane przez uprawniony organ (art. 4 noweli).
Wprowadzenie w życie przepisów "abolicyjnych" oznacza, że z wyraźnej i jednoznacznej woli ustawodawcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 19 września 2008r. o zmianie ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 182, poz. 1121), tj. od dnia 29 października 2008 r., nie można podważać tak legalności dokonanego zatrudnienia kierowników urzędów stanu cywilnego i ich zastępców w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia 29 października 2008 r. z powodu braku przeprowadzenia otwartego postępowania konkursowego jak i nie można podważać legalności dokonanych przez nich w tym okresie czynności.
Ta konstatacja prowadzi do wniosku, iż od dnia 29 października 2008 r. zarówno organ nadzoru jak i sąd administracyjny nie mogą stwierdzić nieważności (niezgodności z prawem) uchwały rady gminy podjętej w okresie od dnia 7 sierpnia 2005 r. do dnia 29 października 2008 r. w przedmiocie powołania kierownika urzędu stanu cywilnego oraz zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego z powodu braku przeprowadzenia konkursu, o którym mowa w art. 3a - d ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1593 ze zm.) - obowiązującej do dnia 1 stycznia 2009 r. Ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych utraciła moc na podstawie art. 60 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz.1458).
Z powyższych względów Sądowi pierwszej instancji nie można też skutecznie zarzucić błędnego zastosowania art. 3 a. ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych w związku z art. 6 ust. 3 ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego. Nie jest również trafny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 p.p.s.a. Rację ma bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, iż ustawodawca wprowadzonymi przepisami usankcjonował powołanie kierowników urzędów stanu cywilnego i ich zastępców z pominięciem procedury konkursowej wynikającej z ustawy o pracownikach samorządowych, a to nie pozwala stwierdzić niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały Rady Gminy w S. o powołaniu A. M. na Zastępcę Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę kasacyjną.