Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 1230/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę E. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Karlinie z dnia 29 maja 2009 r. nr XXXVII/335/09 w przedmiocie sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej. W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 9 listopada 2009 r. E. D. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie, czy przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz do nadesłania odpisu tego wezwania. Jak podał Sąd, skarżąca w odpowiedzi na wezwanie nadesłała pismo do Burmistrza Karlina, w którym jak określiła wyraziła swój sprzeciw wobec podjętej uchwały. Wobec powyższego stwierdzono, że E. D. nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Skargę kasacyjną wniosła, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika E. D., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną ocenę stanu faktycznego i wykładnię przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i w konsekwencji przyjęcia, że pismo skarżącej z dnia [...].06.2009 nie spełnia wymogów wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jak również naruszenie prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.) poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Karlinie z dnia 29 maja 2009 nr XXXVII/335/09 z powołaniem się na brak wyczerpania - przed złożeniem skargi - środków zaskarżenia, w sytuacji, gdy skarżąca - przed wniesieniem skargi - zażądała od organu usunięcia naruszenia prawa.
Wskazano ponadto, że mylne zatytułowanie pisma, czy brak tytułu lub inne oczywiste niedokładności nie mogą stanowić przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go we właściwym trybie. Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącej, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwioną podstawę.
Należy zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie, że w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji niezasadnie odrzucił skargę. Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2009 r. E. D. uzupełniła braki formalne skargi. W zakreślonym terminie 7 dni od daty otrzymania powyższego zarządzenia zareagowała na nie, nadsyłając pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. W piśmie tym, które kierowane było wcześniej do Burmistrza Karlina, skarżąca wskazuje na wadliwość podjętej uchwały Rady Miejskiej w Karlinie z dnia 29 maja 2009 r. nr XXXVII/335/09 polegającą na błędnej ocenie stanu faktycznego i prawnego. W piśmie tym E. D. oświadczyła m.in., że wskazana uchwała,,została podjęta stronniczo uwzględnia interesy jednej tylko strony, pozbawiając mnie możliwości użytkowania gruntu", jednoznacznie wyrażając zamiar skierowania w przedmiotowej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wskazane pismo oznacza, że E. D. uzupełniła braki formalne skargi. Tym samym przyjąć należy, że skarżąca wykazała, iż spełniła warunek konieczny dla wniesienia skargi. Brak było zatem w przedmiotowej sprawie podstaw do jej odrzucenia. Strona skarżąca kasacyjnie, mimo błędnie określonej jednostki redakcyjnej art. 58 § 1 p.p.s.a. (pkt 6) w podstawach skargi kasacyjnej, w jej uzasadnieniu trafnie podniosła, iż mylne zatytułowanie pisma, brak tytułu lub inne oczywiste niedokładności nie mogą stanowić przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go we właściwym trybie.
Należy ten argument ocenić w kontekście niezasadnego przyjęcia przez Sąd I Instancji, że przesłanie do WSA pisma, kierowanego wcześniej do Burmistrza Karlina, w którym E. D. wyraziła swój sprzeciw wobec podjętej uchwały, oznacza, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.