Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 104/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. H. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku służbowego.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarga wniesiona w dniu 13 stycznia 2012 r. przez A. H., nie odpowiadała warunkom z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) i miała braki formalne, a mianowicie nie była podpisana przez skarżącego. W dniu 14 lutego 2012 r. skarżący został skutecznie wezwany do uzupełnienia wymienionego braku skargi w terminie 7 dni. Termin do wykonania tej czynności upływał skarżącemu z dniem 21 lutego 2012 r., jednakże skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił powyższego braku skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd I instancji skargę odrzucił.
Od powyższego postanowienia A. H. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie w całości zarzucił naruszenie prawa procesowego tj.
- 1) art. 49 ust. 1 P.p.s.a. polegające na niewezwaniu skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 10 stycznia 2012 r.,
- 2) art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi z dnia 10 stycznia 2012 r. bez spełnienia przesłanki warunkującej zastosowanie powołanego przepisu.
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w liście zawierającym pismo- doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę i kserokopię skargi z dnia 10 stycznia 2012 r. nie zostało załączone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni po rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który był w sprawie niniejszej podstawą prawną odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargi A. H., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na względzie okoliczności faktyczne sprawy niniejszej należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podejmując w dniu 6 marca 2012 r. zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi zastosował powyższe przepisy w sposób prawidłowy.
W sprawie nie podlega bowiem sporowi, że skarga wniesiona przez A. H. nie została przez skarżącego podpisana. W takiej sytuacji zasadnie Sąd działając na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwał skarżącego pismem z dnia 9 lutego 2012 r. doręczonym skutecznie w dniu 14 lutego 2012 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez podpisanie skargi.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wynika, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz odpis odpowiedzi na skargę przesłano w jednej przesyłce (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 22 akt WSA), co z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości uznać należy za działanie w pełni pożądane.
Odnośnie twierdzenia skarżącego, że brak jest w sprawie dowodu, aby przesyłka, którą przesłano skarżącemu zawierała wezwania do usunięcia braków stwierdzić należy, że jest ono sprzeczne z dowodami znajdującymi się w aktach sprawy. Z potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sprawy (k. 22), którą skarżący odebrał 14 lutego 2012 r., wynika, że w przesyłce tej znajdowało się wezwanie do usunięcia braków formalnych. Dodatkowo wskazać należy, że w zarządzeniu o uzupełnienie braków formalnych Sąd I instancji w sposób jak najbardziej precyzyjny określił jakie czynności powinien był wykonać skarżący. Wezwanie zawierało także informacje o konsekwencjach nie wykonania wskazanych przez Sąd czynności.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.
Brak jest również w przedmiotowej sprawie podstaw prawnych do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W art. 209 P.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie WSA kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).