Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 981/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę [...] na decyzję [...] z [...] lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy.
W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie:
- - art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2017 r. poz. 978, ze zm.), przez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wskazany przepis obejmuje przypadki, w których ubiegający się o prawo jazdy wcześniej utracił prawo jazdy za granicą, a o nowe prawo jazdy może ubiegać się po upływie określonego czasu albo po spełnieniu określonych warunków dodatkowych,
- - art. 76 kpa, przez przyjęcie, iż "informacja" [...] stanowi dokument urzędowy w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu kpa,
- - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) – dalej ppsa, w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 kpa polegające na nieuwzględnieniu zgłoszonego w skardze do Sądu zarzutu naruszenia zasady praworządności i nieprzeprowadzenia z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, obejmującego również ustalenie przepisów prawnych obowiązujących na terenie [...] oraz konsekwencji ich zastosowania w kontekście rozpatrzenia sprawy skarżącego, a także przez dowolną i wadliwą ocenę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dokumentów uzyskanych od Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego w [...], co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych, iż skarżący otrzymał za granicą prawo jazdy, a następnie cofnięto jemu uprawnienia i pozostaje nadal w okresie cofnięcia uprawnień.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację mającą przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.
Sąd I instancji nie zastosował - powołanego w zarzucie skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa. Nie mógł więc naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował, co w konsekwencji wyklucza dopuszczalność oceny naruszenia tego przepisu w powiązaniu z innymi przepisami prawa w sposób wskazany w zarzucie skargi kasacyjnej. W skardze tej nie wskazano natomiast, aby doszło do naruszenia, zastosowanego w zaskarżonym wyroku, art. 151 ppsa w jakimkolwiek powiązaniu z innymi przepisami prawa.
Skarżący kasacyjnie kwestionuje uznanie przez polskie organy administracji informacji niemieckiego urzędu [...] za wystarczający i wiarygodny dowód stwierdzonych w nim okoliczności, w tym dotyczących treści stosownego rejestru, w którym odnotowano datę, po której skarżący kasacyjnie będzie mógł wystąpić o wydanie prawa jazdy bez konieczności przedkładania opinii medyczno-psychologicznej. Twierdzenia skarżącego w tym zakresie nie podważyły jednak wiarygodności informacji wynikających z dokumentów przedłożonych przez [...]. Nie było zatem podstaw do prowadzenia przez organy administracji dowodu przeciwko tym dokumentom, niezależnie od oceny związania tymi dokumentami w rozumieniu art. 76 kpa.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami prawo jazdy nie może być wydane osobie, która uzyskała za granicą prawo jazdy, a to prawo jazdy zostało zatrzymane lub uprawnienie do kierowania pojazdami zostało cofnięte - w okresie obowiązywania zatrzymania prawa jazdy lub cofnięcia uprawnienia.
Z cytowanego przepisu wynika zakaz wydania w Polsce prawa jazdy m.in. w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w kraju, w którym prawo jazdy zostało uprzednio wydane.
W ocenionej przez Sąd I instancji sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami przez władze niemieckie, które wydały uprzednio skarżącemu prawo jazdy, na co zwrócono także uwagę w skardze kasacyjnej stwierdzając m.in., że: "W sprawie bezspornym jest przecież to, że w dniu [...].06.2006 r. [...] utracił prawo jazdy - uprawnienia do prowadzenia pojazdów, wydane jemu uprzednio przez władze niemieckie. Niezaprzeczalnym jest również to, że owo cofnięcie ma charakter bezterminowy, albowiem uprawnienie wygasło, a nie zostały zawieszone na dany okres".
Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy skarżącemu cofnięto uprawnienie do kierowania pojazdami na określony czas, czy też bezterminowo. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy, podzielonego w skardze kasacyjnej, wynika bowiem, że w chwili ubiegania się przez skarżącego o wydanie prawa jazdy w Polsce miał cofnięte uprawnienie do kierowania pojazdami przez władze niemieckie. Zastrzeżenie w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami dotyczące zakazu wydania prawa jazdy jedynie w okresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami oznacza, że prawo jazdy nie może być wydane w takim okresie.
Odrębną sprawą, pozostającą poza oceną w niniejszym postępowaniu, jest dopuszczalność i skuteczność wnioskowania przez skarżącego o wydanie prawa jazdy po dacie wskazanej w niemieckim rejestrze, jako dacie, po której wnioskowanie przez skarżącego o wydanie prawa jazdy zostało uznane przez właściwy organ niemiecki za możliwe bez przedkładania opinii medyczno-psychologicznej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.