Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r. (sygn. akt I OSK 1095/22), Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej I. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 2/22 w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, uchylił zaskarżony wyrok, zaskarżoną decyzję a także poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia 27 maja 2021 r. nr [...] (pkt 1) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz I. W. kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z 31 lipca 2023 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania i zastępstwa procesowego z uwzględnieniem kosztów poniesionych w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Stosownie do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. wynika zaś, że stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Z kolei w myśl art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak stanowi natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że I.W. była reprezentowana przez adwokata przed Sądem I instancji. Ten sam pełnomocnik z wyboru sporządził skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższa skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., ponieważ skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a druga strona, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Zważywszy zatem, że Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, uchylił zaskarżony wyrok, jak i zaskarżoną do Sądu I instancji decyzję
Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 września 2021 r. a także poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia 27 maja 2021 r., skarżącej kasacyjnie przysługiwał – zgodnie z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c i ust. 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) - zwrot poniesionych przez nią kosztów postępowania sądowego za obie instancje w kwocie 720 złotych, stanowiących równowartość wynagrodzenia reprezentującego ją w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed I i II instancją tego samego pełnomocnika z wyboru. Skarżąca była natomiast zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), a zatem koszty zastępstwa procesowego były jedynymi kosztami, jakie strona poniosła w toku postępowania.
Mając więc na uwadze, że w wyroku z dnia 12 lipca 2023 r. zasądzono od organu na rzecz skarżącej kasacyjnie jedynie kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1-3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. i art. 203 pkt 1 p.p.s.a w zw. art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c i ust. 2 lit. b ww. rozporządzenia, postanowił, jak w sentencji.