Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 listopada 2005 r., IV SA/Po 791/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Grażyny W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 kwietnia 2004 r., (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia. Pismo to zostało doręczone skarżącej w formie doręczenia zastępczego, stosownie do art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Skoro wpis nie został uiszczony we wskazanym przez sąd terminie, to skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 230 par. 3 p.p.s.a.
Od tego postanowienia Grażyna W. zastępowana przez radcę prawnego złożyła skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 67 par. 1, 69 i 73 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na niewłaściwym doręczeniu skarżącej przesyłki sądowej z wezwaniem do uiszczenia opłaty sądowej. Uchybienie to zadecydowało o odrzuceniu skargi. Ponadto pozbawiło skarżącą możliwości obrony swych praw, co skutkuje nieważnością postępowania na podstawie art. 183 par. 1 i 2 pkt 5 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe uchybienia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Poznaniu do rozpoznania skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadniono tym, że skarżąca dowiedziała się o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dopiero z pisma z 9 grudnia 2004 r., bezzwłocznie zresztą podpisując akt umocowania.
Natomiast w uzasadnieniu swej skargi kasacyjnej Grażyna W. podniosła, że "Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2004 r. odrzucił skargę skarżącej od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20.04.2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Postanowienia Prezydenta Miasta K. uznając, iż skarżąca w wyznaczonym terminie 7 dni nie uiściła wpisu od Skargi w kwocie 100 zł. do czego została zobowiązania pismem z dnia 6.08.2004 r. i ponownie pismem z dnia 17.08. 2004 r. prawidłowo zaadresowanym uznając skuteczność doręczenia zastępczego przesyłki sądowej"
"Postanowienie o odrzuceniu skargi było przedwczesne i Sąd winien ponowić doręczenie tak ważnej dla skarżącej przesyłki".
"Życie wskazuje, że zdarza się, że doręczenia przesyłek za pośrednictwem poczty naruszają przepisy o prawidłowym doręczeniu. Nie może to wywoływać ujemnych skutków prawnych dla stron postępowania."
"W tym względzie orzeczenie Sądu zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi o doręczeniach przesyłek sądowych art. 67 par., art. 69 i art. 73".
"Skarżąca twierdzi, iż poczta nie podjęła przewidzianych ustawą czynności skutecznego doręczenie. W okresie od 5 sierpnia do 10 września 2004 r. skarżąca była poważnie chora na anginę i nie opuszczała mieszkania. Mieszka samotnie. Skarżąca nie przypomina sobie, by listonosz usiłował w czasie jej choroby doręczyć jej przesyłki do mieszkania Nie umieścił także informacji o przesyłce na drzwiach jej mieszkania. Jeśli listonosz umieścił awizo w skrzynce musiało ono zaginąć. W tym czasie skarżąca nie opuszczała mieszkania a ponieważ sama mieszka nie mogła wyręczyć się inną osobą, by sprawdziła czy w skrzynce jest awizo. Skrzynki pocztowej w jej domu są często dewastowane i opróżnianie przez grasujących na osiedlu wandali. W chwili obecnej niestety tego zarzutu nie może udowodnić. Skarżąca nie miała interesu nie odebrać przesyłki skoro oczekiwała korespondencji z Sądu w postępowaniu wywołanym jej Skargą. Późniejsze przesyłki sądowe będąc zdrowa już odbierała."
"Należy podkreślić, iż Postanowieniem z dnia 18.11.2004 r. Sąd uwzględnił prośbę skarżącej i zwolnił ją w całości od kosztów sądowych równocześnie przydzielając jej pomoc prawną gdy po otrzymaniu Postanowienie z dnia 16.09.2004 r. o odrzuceniu skargi w terminie niezwłocznym wystąpiła na podstawie art. 245 i 246 o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznaniu pomocy prawnej."
"Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało wydane z naruszeniem przepisów o doręczeniu przesyłek sądowych i stanowi przesłankę wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 174 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało uwzględnić, ponieważ zostały spełnione określone w art. 86-87 p.p.s.a. przesłanki przywrócenia uchybionego terminu.
Stosownie do art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym /tzw. wymagania formalne/ oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany /tzw. wymagania materialne lub konstrukcyjne/.
Wymagania materialne /konstrukcyjne/ skargi kasacyjnej to: a/ oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b/ wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c/ przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d/ wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W orzecznictwie dotyczącym postępowania cywilnego panuje niekwestionowany pogląd, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną - por. np. postanowienie SN z 12.12.2000 r., V CKN 1780/00 - OSN 2001 nr 3 poz.
52. Pogląd ten został zaakceptowany w literaturze z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego - B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 467; B. Gruszczyński, Środki odwoławcze, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /zagadnienia wybrane/, materiał na Konferencję Sędziów NSA, Popowo 20-22 października 2003 r., maszynopis powielony, Warszawa, październik 2003, s. 83; A. Skoczylas, Glosa do postanowienia NSA z 16.03.2004 r., FSK 209/04 - OSP 2004 z. 6 poz. 73, a także w orzecznictwie NSA - por. np. cyt. wyżej post. z 16.03.2004 r., FSK 209/04.
Jak z powyższego wynika, jednym z elementów konstrukcyjnych jest uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Powinno ono szczegółowo wskazywać, do jakiego, zdaniem skarżącego, naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło i na czym to naruszenie polegało, a w przypadku zarzucania uchybień przepisom procesowym należy dodatkowo wykazać, iż to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zawarte w skardze kasacyjnej uzasadnienie jest chaotyczne, błędne lub nie na temat. Skarżąca nie wykazała, na czym miałoby polegać naruszenie 73 p.p.s.a. przez sąd I instancji. Nie określiła powodów, dla których sąd ten miałby przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie doręczenie zastępcze nie wchodziło w grę albo też nie wywołało skutku doręczenia. W tej sytuacji, tzn. bez wykazania nieprawidłowości dotyczących doręczenia zastępczego, zarzuty naruszenia art. 67 par. 1 i art. 69 p.p.s.a. są gołosłowne.
Natomiast argumentacja zawarta w drugiej części uzasadnienia wskazuje jedynie, że nie doszło do doręczenia bezpośredniego pisma sądowego z powodów nie leżących po stronie skarżącej. Okoliczności te mogłyby ewentualnie uzasadniać wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, ale na pewno nie można ich uznać za wyjaśniające podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania przez sąd.
Z tych względów, działając na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną należało oddalić.