Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 667/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, położonej w W., oznaczonej jako działka [...], stanowiącej własność S. C. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, iż postępowanie o podział działki nr [...] na działki [...] i [...] zostało wszczęte z urzędu, bowiem podział ten służy realizacji celu publicznego, tj. wydzieleniu gruntów pod drogi publiczne ujęte w decyzji Wojewody D. z dnia [...] nr [...] o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...] (dawniej [...]), gdyż działka [...] została objęta tą decyzją. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowiły art. 93 ust. 3, 95 ust. 6 oraz 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, która przewiduje, iż podział nieruchomości może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego, w celu wydzielenia nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej, a do takich – stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych – zalicza się także autostrady – kontynuował Wojewódzki Sąd, dodając, iż z akt sprawy (mapa podziału, szkic orientacyjny) wynika, że wydzielona działka [...] ma zapewniony dostęp do drogi stanowiącej działkę nr [...], zaś działka [...] została wyodrębniona jako teren budowy przyszłej autostrady.
Sąd podkreślił, że wbrew zarzutom skargi organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, gdyż skarżący informowany był o przebiegu postępowania na każdym etapie, o czym świadczą akta sprawy.
Reprezentowany przez adwokata S. C. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i zarzucając:
- 1) rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
- a) art. 145 § 1 pkt 1b i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 10 k.p.a. na skutek oddalenia skargi, pomimo że decyzja z dnia [...] (nr [...]) została wydana bez zapewnienia skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a więc z istotnym naruszeniem zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, co zgodnie z powołanymi normami obligowało sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji,
- b) art. 145 § 1 pkt 1b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 81 k.p.a. w wyniku uznania, że organy I i II instancji nie naruszyły przepisów prawa procesowego i wydały prawidłowe decyzje, gdy w rzeczywistości obie powyższe decyzje w sposób rażący naruszają podstawowe zasady dotyczące postępowania dowodowego poprzez oparcie ich na okolicznościach, które nie mogą zostać za udowodnione z uwagi na pozbawienie skarżącego możliwości wypowiedzenia się co do tych okoliczności,
- c) art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na skutek wadliwego sporządzenia uzasadnienia wyroku i nieodniesienia się w nim do wszystkich podniesionych w skardze zarzutów – to jest zarzutu naruszenia pkt IX decyzji Wojewody D. z dnia [...] nr [...] (decyzji lokalizacyjnej);
- 2) naruszenie prawa materialnego, to jest art. 22 ust. 1 pkt 5 ustawy o autostradach płatnych w zw. z punktem [...] decyzji Wojewody D. z dnia [...] (nr [...]) (decyzji lokalizacyjnej) oraz art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami na skutek dokonania takiego podziału działki nr [...], który nie gwarantuje dostępu do drogi publicznej od działki [...], co narusza powołane wyżej normy prawne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych w § 2 art. 183 przypadków nieważności postępowania, a wobec tego należało odnieść się do przedstawionych w skardze kasacyjnej zarzutów.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów P.p.s.a., tj. art. 145 § 1 pkt 1b i c. Stwierdzić należy, że ustawa ta nie zawiera takiego przepisu. Artykuł 145 dzieli się na paragrafy, paragraf pierwszy na punkty, a punkt pierwszy na litery, natomiast paragraf pierwszy nie zawiera punktu pierwszego oznaczonego kolejnymi literami alfabetu, tj. 1a, 1b, 1c. Dla profesjonalisty powinna być znana różnica pomiędzy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/, lit. b/, lit. c/ – na takie jednostki dzieli się ww. § 1 pkt 1 art. 145 – a art. 145 § 1 pkt 1a, 1b, 1c. Jednak zakładając, iż jest to pomyłka i uznając, że zarzut jest tylko niestarannie przytoczony, należy stwierdzić, iż w sprawie Wojewódzki Sąd nie naruszył przepisów postępowania w żadnym stopniu.
Wojewódzki Sąd uznał, że prawa skarżącego w postępowaniu administracyjnym nie zostały naruszone, a akta sprawy taką ocenę potwierdzają. S. C. został powiadomiony o wszczęciu postępowania o podział i możliwości zapoznania się z aktami i zgłaszaniu uwag, zapoznany z materiałem sprawy i zasadami postępowania, składał odwołanie od decyzji organu I instancji, a Wojewódzki Sąd w uzasadnieniu wyroku odniósł się do tych kwestii. Sąd ten nie naruszył zatem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ i c/ P.p.s.a., nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania. Nie naruszył także art. 141 § 4 P.p.s.a., bowiem w uzasadnieniu wskazał istotne okoliczności dotyczące postępowania organu, odnosząc się także do decyzji w sprawie lokalizacji autostrady i dokonanego podziału w świetle jej zapisów.
Natomiast jeżeli chodzi o naruszenie przepisów prawa materialnego, wskazanych w podstawach skargi kasacyjnej, to również nie można go podzielić. Naczelny Sąd, jak i Wojewódzki dysponują takimi samymi dokumentami, jakie organ zgromadził w postępowaniu podziałowym. Z projektu podziału nie wynika, aby działki [...] i [...] nie miały dostępu do drogi, a wobec tego, że podział jest niedopuszczalny, gdyż sporządzony z naruszeniem zasady przewidzianej w art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 P.p.s.a.