Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 389/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NR 153, poz. 1270 ze zm.) skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazano, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia został doręczony H. P. w dniu 30 kwietnia 2007 r. Zakreślony przez Sąd 7 - dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 7 maja 2007 r., jednakże skarżąca należną opłatę sądową uiściła dopiero w dniu 9 maja 2007 r. tj. po upływie wskazanego terminu.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie wskazano, iż Sąd I instancji naruszył przepisy postępowania tj.:
- - art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skarżąca w dniu 30 kwietnia 2007 r. otrzymała wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego,
- - art. 67 ust. 1 w związku z art. 69 ustawy poprzez przyjęcie, że doręczenia dokonano skutecznie,
- - art. 72 p.p.s.a. poprzez doręczenie przesyłki osobie trzeciej przebywającej pod adresem innym niż został podany przez nadawcę przesyłki,
- - art. 73 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie trybu złożenia pisma w placówce pocztowej i umieszczenia o tym zawiadomienia na drzwiach lub w skrzynce pocztowej należnej do lokalu użytkowego przy ul. [...] w A.. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy.
Zarzut naruszenia art. 72 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NR 153, poz. 1270 ze zm.) jest uzasadniony.
Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.
Błędnym jest twierdzenie Sądu I instancji, że odpis zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został w dniu 30 kwietnia 2007 r. doręczony H. P.. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 20 akt WSA, we wskazanym dniu odpis zarządzenia został doręczony teściowej H. P. tj. U. P., która jest zameldowana pod innym adresem niż skarżąca. Taki stan faktyczny nie spełnia przesłanek wymaganych dla uznania, że doszło do doręczenia zastępczego. Ma ono bowiem miejsce wówczas, gdy przesyłka zostanie doręczona dorosłemu domownikowi, a za taką osobę nie można uznać kogoś, kto mieszka gdzie indziej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.