Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł D. W., zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
D. W. wprawdzie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jednak nie podał podstawy swojego wniosku – nie wskazał czy związany jest on z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy z trudnymi do odwrócenia skutkami. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej w żaden sposób nie odniósł się do przedmiotowego wniosku. W świetle powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia powinien wskazywać podstawę wstrzymania oraz być należycie uzasadniony, bowiem wykazanie przesłanek wstrzymania spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie skarżący pominął ww. niezbędne elementy wniosku, w związku z czym w istocie nie pozwolił Sądowi na jego rozpoznanie.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W tej sytuacji, wobec braku przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 193 p.p.s.a.