Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 grudnia 2014 r., T. W. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. A,B,C.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2015 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, należnego od wniesionej skargi, w kwocie 200 zł w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu oraz pouczony, że niewykonanie wezwania, w terminie siedmiodniowym, spowoduje odrzucenie skargi.
Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, został doręczony skarżącemu, do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism, w dniu 26 stycznia 2015 r., (k. 24 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 70/15, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
Sąd podał, że siedmiodniowy termin, na wykonanie wezwania sądu, upłynął dnia 2 lutego 2015 r. (poniedziałek). Natomiast z wydruku potwierdzenia przelewu wynika, że należny wpis sądowy skarżący uiścił na konto bankowe Sądu w dniu 3 lutego 2015 r. (k- 25 akt sądowych), a zatem już po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego do dokonania tej czynności.
Sąd I instancji wskazał, że uiszczenie wpisu od skargi po terminie uznaje się za równoznaczne z jego nieuiszczeniem, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi.
Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniósł T. W., reprezentowany przez adwokata. Skarżący zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i odrzucenie skargi, co było wynikiem błędnego ustalenia przez WSA, że wpis sądowy nie został uiszczony w terminie.
Wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że ze stempla agencji bankowej znajdującego się na potwierdzeniu wpłaty gotówkowej dokonanej przez skarżącego w dniu 2 lutego 2015 r. wynika, że opłata od skargi na konto Sądu I instancji została uiszczona w terminie. Do skargi kasacyjnej dołączono kserokopię potwierdzenia wpłaty w dniu 2 lutego 2015 r. na konto bankowe Sądu kwoty 200 zł potwierdzone stemplem "[...]" (karta k-43 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Natomiast art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, z tym, że między innymi skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd I instancji na podstawie wydruku potwierdzenia przelewu ustalił, że należny od skargi wpis uiszczony został na konto Sądu w dniu 3 listopada 2015 r. i w konsekwencji odrzucił skargę jako nieopłaconą na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skarżący, kwestionując rozstrzygniecie Sądu, przedstawił kserokopię potwierdzenia wpłaty żądanego wpisu w dniu 2 lutego 2015 r. (ostatni dzień wyznaczonego przez Sąd terminu) na rachunek Sądu I instancji za pośrednictwem agencji bankowej.
Powyższa okoliczność, która ujawniona została w postępowaniu kasacyjnym wymaga wyjaśnienia i oceny przez Sąd I instancji.
Wskazać w tym miejscu należy, że posłużenie się pośrednikiem, którym jest agencja finansowa następuje na ryzyko i odpowiedzialności strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i to stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych (por. postanowienie NSA w z 8 grudnia 2011 r., II FSK 2603/11). Jednakże istotne znaczenie dla oceny, czy żądany przez Sąd wpis został uiszczony przez skarżącego w terminie będzie miało ustalenie, czy agencja, za pośrednictwem której dokonał stosownej opłaty, była uprawniona, na podstawie przepisów prawa bankowego, do wykonywania czynności z zakresu outsourcingu bankowego. Dokonanie czynności bankowych przez agenta działającego na podstawie art. 6a ust. 1 prawa bankowego musi być traktowane tak samo jako wykonywanie czynności przez bank, zatem data przyjęcia polecenia przelewu przez takiego agenta może być uznana za datę uiszczenia należnego wpisu.
Natomiast działanie innych podmiotów podejmujących się czynności pośrednictwa finansowego, bez stosownej pisemnej umowy agencyjnej z bankiem, skutku takiego nie wywiera, a opóźnienie w dokonaniu przez pośrednika przelewu na rachunek sądu skutkuje uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu. Czynności dokonane przez agenta banku (legitymującego się stosowną umową), są traktowane na równi z czynnościami banku. Złożenie polecenia przelewu u takiego agenta będzie zatem skutecznym uiszczeniem wpisu (o ile przelew został wykonany, a nie zwrócony z uwagi na brak środków na rachunku). Złożenie natomiast "polecenia przelewu" u innych świadczących usługi finansowe (bez umowy z bankiem) może skutkować uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2169/11).
Z tych względów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia zaskarżonym postanowieniem art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., poprzez przedwczesne zastosowanie. Wyjaśnienie wskazanych wyżej kwestii może bowiem doprowadzić do stwierdzenia, że skarżący uiścił w terminie wpis od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów należy wyjaśnić, że art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).