Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1126/14 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 395/13 w sprawie ze skargi Gminy B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną: w pkt 1 - uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania; w pkt 2 - odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Pismem z dnia 14 marca 2016 r. Wojewoda [...] wniósł o wykładnię ww. wyroku w zakresie wskazania motywów Sądu odnośnie odstąpienia w niniejszej sprawie od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Organ podniósł, że w uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednym zdaniem na jakim przepisie oparł orzeczenie o kosztach, wskazując przepis art. 207 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Wojewoda zauważył, że w art. 207 nie ma punktów, więc mając na uwadze treść pkt 2 sentencji wyroku, uznał, iż jest to omyłka pisarska i powinien być wskazany art. 207 § 2 P.p.s.a. Podniósł, że w uzasadnieniu wyroku nie ma wyjaśnienia i wskazania, jaki szczególnie uzasadniony przypadek wziął pod uwagę NSA rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W doktrynie spostrzega się, że konieczność dokonania wykładni rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny. Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. Wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśniane w trybie art. 158 p.p.s.a., gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 643-644).
Wątpliwości tego rodzaju nie zachodzą w stosunku do treści wydanego w dniu 21 stycznia 2016 r. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1126/14. Z punktu drugiego sentencji wyroku jednoznacznie wynika, że Sąd odwoławczy odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wprawdzie w uzasadnieniu wyroku NSA wystąpiła oczywista omyłka pisarska w zakresie wskazania podstawy prawnej orzeczenia o kosztach postępowania, jednakże z treści wniosku jednoznacznie wynika, że jego autor odczytał ją prawidłowo jako art. 207 § 2 P.p.s.a. Strona zna także przesłankę, która legła u podstaw rozstrzygnięcia o odstąpieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości, tj. uznanie przez Sąd, że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek. Wojewoda [...] żąda w istocie uzyskania szerszego uzasadnienia orzeczenia o kosztach procesu.
Należy więc stwierdzić, że dokonanie wykładni wyroku w tak oznaczonym zakresie wykracza poza obowiązek nałożony na Sąd przepisem art. 158 P.p.s.a., w sytuacji, gdy sentencja wyroku została sformułowana w sposób zrozumiały i nienasuwający żadnych problemów interpretacyjnych; nie zachodzi też sprzeczność rozstrzygnięcia zawartego w sentencji wyroku z jego uzasadnieniem. Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy, co jak wykazano wyżej, nie miało miejsca w omawianym przypadku. Domaganie się wykładni uzasadnienia wyroku w trybie art. 158 P.p.s.a., w takim zakresie jak we wniosku, jest więc nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.