Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 162/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu do skarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że H. S. wskazując jako przyczynę uchybienia terminu zły stan swojego zdrowia i okoliczność, że została wprowadzona w błąd przez pracownika Urzędu Miasta [...], w żaden sposób powyższych faktów nie uprawdopodobniła. Nie podała także okoliczności, od jakich ustąpiły przyczyny uchybienia terminu i nie dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu – odwołania. Nie spełniła zatem przesłanek z art. 58 § 1 i 2 kpa koniecznych do przywrócenia terminu.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że organ administracji publicznej może przywrócić termin do złożenia odwołania, jeżeli spełnione są ustawowe przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 58 kpa. A zatem, jeżeli zainteresowany złożył stosowny wniosek w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy oraz jednocześnie dopełnił czynności, dla której określony był termin. Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o możliwości złożenia odwołania od przesłanej jej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], takiego odwołania nie wniosła. Dopiero po upływie przeszło półtora roku od dnia otrzymania niniejszej decyzji (tj. od dnia 11 kwietnia 2001 r.) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (tj. w dniu 8 listopada 2002 r.).
Jednakże zdaniem Sądu w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, w szczególności nie przedstawiła żadnego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego problemy zdrowotne w przedmiotowym okresie, w żaden sposób nie potwierdziła zarzutu wprowadzenia jej w błąd przez pracownika urzędu, nie wykazała także, iż stan niemożności wniesienia stosownego odwołania trwał aż ponad półtora roku. Dlatego też zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek nie mógł być pozytywnie rozpoznany.
Od powyższego wyroku skarżąca poprzez swojego pełnomocnika wniosła w ustawowym terminie skargę kasacyjną. Wyrok zaskarżyła w całości i w oparciu o art. 174 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zarzuciła mu "naruszenie przepisów prawa tj. art. 58 § 1 i 2 kpa, poprzez niewłaściwe zastosowanie, co skutkowało odmową skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] znak: [...] odmawiającej przyznania jej dodatku mieszkaniowego". Skarżąca wniosła o uchylenie skarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie, według norm przepisanych, kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jakoby nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Stwierdziła, że przepis art. 58 § 1 kpa nie wymaga od strony udowodnienia braku winy, lecz zaledwie jego uprawdopodobnienia. Podniosła, że z treści skargi wyraźnie wynika, że znalazła się w trudnej sytuacji życiowej (sprawa karna męża skarżącej za znęcanie się nad rodziną, sprawa rozwodowa, dług z tytułu nieopłaconego czynszu za zajmowane mieszkanie).
Natomiast organ jeżeli miał jakieś wątpliwości, to widząc nieporadność skarżącej powinien ją wezwać do sprecyzowania stanowiska. Skarżąca podkreśliła także, że w późniejszym terminie dołączyła do akt sprawy zaświadczenie lekarskie oraz dwa wyroki Sądu Rejonowego w [...], które to dowodzą braku jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wbrew stanowisku zawartemu w skardze kasacyjnej ocena dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie zastosowania przez organ orzekający art. 58 kpa jest prawidłowa. Sąd dokonując oceny wydanego postanowienia prawidłowo stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji wydanej w dniu [...]. W sprawie bezsporną okolicznością jest, że decyzję organu z dnia [...] skarżąca otrzymała w dniu 11 kwietnia 2001 r. i że w decyzji tej znajduje się prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie złożenia odwołania. W uzasadnieniu zaś wniosku złożonego w dniu 8 listopada 2002 r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od tej decyzji skarżąca podnosi jedynie niczym nie potwierdzając zły stan zdrowia oraz okoliczność wprowadzenia jej w błąd przez urzędnika Prezydenta Miasta [...], również nie podając czego to miało dotyczyć. We wniosku zatem nie uprawdopodobniła, dlaczego z tak dużym opóźnieniem składa odwołanie. Na podane wyżej okoliczności nie złożyła żadnych dowodów.
Podnoszone w skardze kasacyjnej dowody, które mają świadczyć, że skarżąca bez swej winy złożyła odwołanie z przekroczeniem ustawowego terminu, a mianowicie Wyrok z dnia 23 sierpnia 2000 r. zasądzający należność czynszową, zaświadczenie z Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego Oddział Ginekologiczno-Położniczy z dnia 31 stycznia 2004 r. o przebytym zabiegu w dniu 30 grudnia 2003 r., czy też Wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 27 kwietnia 2005 r. zmieniający decyzję i zaliczający skarżącą do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym, wbrew stanowisku skarżącej nie świadczą o uprawdopodobnieniu braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia odwołania w kwietniu 2001 r., gdyż obejmują inne okresy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, ze skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie i oddalił ją na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).