Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 3/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego.
Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach ww. decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania Katarzyny Słoń, dalej także skarżąca, od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącej prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem E.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i w to miejsce orzekło o przyznaniu skarżącej prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem E.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego za okres od 1.07. do 31.10.2014 r. w wysokości 400,00 zł miesięcznie.
Wnioskiem z dnia 14.07.2014 r., uzupełnionym w dniu 23.07.2014 r., skarżąca wystąpiła do organu I instancji o przyznanie na rzecz drugiego dziecka prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego. W dniu 24.07.2014 r. organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję wskazując, że art. 10 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych określa wyłącznie, iż dodatek przysługuje w wysokości 400,00 zł miesięcznie i nie uzależnia kwoty dodatku od ilości dzieci wychowywanych przez osobę uprawnioną do jego uzyskania.
Kolegium podało, że wobec rozbieżności na tle wykładni i stosowania przez sądy administracyjne art. 8 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, wyjaśnienia tych przepisów podjął się skład Naczelnego Sądu Administracyjnego i uchwałą z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 15/13 stwierdził, że "dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 z późn. zm.), w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci."
Organ odwoławczy podał, że z zaświadczenia pracodawcy – W. wynika, iż skarżąca przebywa na urlopie wychowawczym na dzieci E. i A. S. w okresie od 30.08.2013 r. do 29.08.2015 r. i sprawuje osobistą opiekę nad dziećmi w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Zgodnie z art. 24 ust.2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.
Wniosek o przyznanie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem – E.S. wpłynął do organu I instancji w dniu 18.07.2014 r., a uzupełniony został w dniu 23.07.2014 r. Zatem zdaniem Kolegium należało przyznać prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego od 01.07. do 31.10.2014 r. Kolegium dodało, że uwzględniając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale z dnia 26.06.2014 r. uchyliło decyzję organu I instancji z dnia 24.07.2014 r. i orzekło o przyznaniu dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad drugim dzieckiem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w części w jakiej prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na dziecko E.S. zostało przyznane za okres od 1 Iipca 2014 r., a nie od dnia rozpoczęcia urlopu wychowawczego. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a to art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędną wykładnię polegającą na przyznaniu skarżącej prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem od 1 lipca 2014 r., pomimo iż prawidłowa wykładnia powołanego przepisu winna powodować przyznanie dodatku w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, tj. od 1 września 2013 r.
W uzasadnieniu skargi podała, że na urlopie wychowawczym na dzieci przebywa od 30 sierpnia 2013 r. do 29 sierpnia 2015 r. W związku z tym, iż dodatek na pierwsze dziecko przysługuje jej od początku urlopu wychowawczego, również takie samo świadczenie winno być przyznane na drugie dziecko od początku urlopu wychowawczego. Inna wykładania powyższego przepisu prowadziłaby do pokrzywdzenia jednego dziecka względem drugiego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że skarga jest niezasadna. Sąd ten podał, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja reformatoryjna wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., której treścią było uchylenie decyzji organu I instancji odmawiającej skarżącej prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem E.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz przyznanie skarżącej prawa do tego dodatku, ale jedynie w okresie od 1 lipca do 31 października 2014 r. Uściślona na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015 r. skarga na tę decyzję dotyczyła tylko tej części rozstrzygnięcia, w jakiej nie przyznano skarżącej tego dodatku za okres od rozpoczęcia urlopu wychowawczego, tj. od dnia 30 sierpnia 2012 r. Datowany na 14 lipca 2014 r. wniosek, inicjujący postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, dotyczył bowiem przyznania ww. dodatku z tytułu opieki nad drugim dzieckiem skarżącej urodzonym w trakcie jednego porodu, właśnie za okres korzystania przez skarżącą z urlopu wychowawczego.
Sąd I instancji zauważył, że skarżąca składała już wcześniej wniosek o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, wskazując w tym wniosku oboje urodzonych w wyniku ciąży bliźniaczej dzieci, tj. A.S. i E.S. W załatwieniu tego wniosku ostateczną decyzją z dnia 8 października 2013 r. przyznano skarżącej między innymi dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego – opieka nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w trakcie jednego porodu na dziecko E.S., A.S. w kwocie 400 zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2013 r. do 31 października 2014 r. Skarżąca od tamtej decyzji nie złożyła odwołania, w związku z czym decyzja stała się ostateczna w pierwszej instancji. Wniosek inicjujący postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją został złożony dlatego, że w dniu 26 czerwca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. I OPS 15/13 stwierdził, że dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 z późn. zm.), w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci.
Ponieważ skarżąca mimo spełnienia tych przesłanek uzyskała powyższy dodatek do zasiłku rodzinnego tylko na jedno ze swoich urodzonych podczas jednego porodu dzieci, powołując się na powyższą uchwałę 7 sędziów NSA wniosła w dniu 18 lipca 2014 r. (data wpływu do organu) o przyznanie dodatku na drugie z nich.
Jako podstawę odmowy przyznania tego dodatku za okres od 30 sierpnia 2012 r. do 30 czerwca 2014 r., organ II instancji wskazał przepis art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którym prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Taka regulacja nie pozostawia wątpliwości co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skoro przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 14 lipca 2014 r., a uzupełniony i sprecyzowany w dniu 23 lipca 2014 r., to nie mogła skarżąca w ramach takiej sprawy uzyskać dodatku za okres poprzedzający tę datę.
Powyższej oceny nie mogła zmienić szczególna sytuacja, jaka zaistniała w sprawie w związku z istniejącymi poprzednio rozbieżnościami w orzecznictwie sądów administracyjnych co do przysługiwania przedmiotowego dodatku w przypadku dzieci urodzonych z ciąży bliźniaczej. Rozbieżności te zostały rozstrzygnięte przytoczoną wyżej uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 26 czerwca 2014 r., w związku z czym skarżąca złożyła wniosek o przyznanie przedmiotowego dodatku na drugie dziecko dopiero po uzyskaniu informacji o tej uchwale. Sąd I instancji zauważył, że skarżąca mogła domagać się przyznania dwóch dodatków na oboje swoich dzieci urodzonych z ciąży bliźniaczej już w sprawie, którą zainicjowała wnioskiem z dnia 13 września 2013 r., czy nawet wcześniejszym wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. W razie odmowy bowiem przyznania podwójnego dodatku, miała wówczas możliwość odwołania się od takich decyzji do organu II instancji i dalej do sądów administracyjnych, łącznie z Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Tymczasem skarżąca, mimo objęcia swym wnioskiem z dnia 13 września 2013 r. o przyznanie przedmiotowego dodatku obojga swych dzieci urodzonych w trakcie jednego porodu i uzyskania decyzji z dnia [...] przyznającej przedmiotowy dodatek tylko na jedno z tych dzieci, nie zaskarżyła tamtej decyzji, dopuszczając do jej ustatecznienia w I instancji. Okoliczność ta dodatkowo, oprócz dyspozycji art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie pozwalała na przyznanie skarżącej dochodzonego dodatku do zasiłku rodzinnego na drugie dziecko urodzone w czasie jednego porodu za okres poprzedzający dzień 1 lipca 2014 r.
Sąd I instancji wskazał, że postępowanie zakończone kontrolowaną decyzją nie było prowadzone w trybie, o jakim mowa w art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jak to miało miejsce w złożonej na rozprawie decyzji Prezydenta Miasta Radomia z dnia [...], ani też w trybie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, który to tryb został zastosowany w decyzji Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Prabutach z dnia [...]. Co do tej ostatniej podstawy Sąd wyraził pogląd, że w niniejszej sprawie nie mogła mieć zastosowania podstawa wznowieniowa, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie, jakie zapadło w sprawie zakończonej ww. uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 26 czerwca 2014 r., nie stanowiło zagadnienia wstępnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją.
Sąd I instancji wyraził wątpliwość, czy którakolwiek z przesłanek zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń rodzinnych, przewidzianych w art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w niniejszej sprawie rzeczywiście wystąpiła. Skarżąca nie powoływała się bowiem na zmianę sytuacji rodzinnej lub dochodowej jej rodziny mającą wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych, na fakt nabycia przez członka jej rodziny prawa do świadczeń rodzinnych w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, ani też na nienależne pobranie świadczenia rodzinnego.
Uwzględniając powyższe uwagi Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja przyznająca K. S. prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem E. S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego za okres jedynie od 1 lipca do 31 października 2014 r. w wysokości 400 zł miesięcznie, nie narusza prawa.
W skardze kasacyjnej K. S. zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 r. poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, iż urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, pomimo iż prawidłowa wykładania tych przepisów winna prowadzić do uznania, że każde dziecko, niezależnie od tego czy pochodzi z ciąży pojedynczej czy mnogiej, ma prawo do otrzymania dodatku w kwocie po 400, 00 zł miesięcznie w okresie korzystania przez matkę z urlopu wychowawczego, tj. w realiach niniejszej sprawy od dnia 30 sierpnia 2012 r.
W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie ze stanowiskiem NSA zawartym w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 15/13 wynika, iż dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci. Wynika z tego, iż konstrukcja dodatku do zasiłku rodzinnego wyraźnie wskazuje, że przesłanką jego przyznania jest opieka nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, jeżeli dziecko pozostaje pod faktyczną opieką osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego, którą jest matka lub ojciec, opiekun faktyczny dziecka albo opiekun prawny dziecka. Nie jest natomiast przesłanką przyznania prawa do tego dodatku określenie okresu, przez jaki dodatek przysługuje, który to okres jest zróżnicowany w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy, ani też określenie wysokości dodatku w art. 10 ust. 2 ustawy.
Z konstrukcji przepisu, który określa okresy pobierania dodatku, w tym okres pobierania dodatku w razie sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy), nie można wyprowadzać wniosku, że przepis ten ogranicza prawo do dodatku tylko do jednego dodatku przysługującego do zasiłku rodzinnego na jedno z dzieci, w sytuacji gdy każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu jest dzieckiem, na które przysługuje zasiłek rodzinny i które pozostaje pod faktyczną opieką osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego, w okresie korzystania z tego urlopu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.
W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 P.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych.
Nietrafny jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 ze zm.), dalej: u.ś.r., poprzez błędną wykładnię.
Zgodnie z art. 8 pkt 2 u.ś.r., do zasiłku rodzinnego przysługują dodatki z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.
Przepis art. 10 w ust. 1 stanowi: "Dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką, uprawnionemu do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres:
- 1) 24 miesięcy kalendarzowych;
- 2) 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu;
- 3) 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo o znacznym stopniu niepełnosprawności."
Przepis ten zawiera trzy punkty. Skarżący kasacyjnie nie wskazał, który z tych punktów naruszył Sąd I instancji. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 2 u.ś.r., dodatek przysługuje w wysokości 400,00 zł miesięcznie.
W ocenie skarżącego kasacyjnie, naruszenie ww. przepisów prawa przez Sąd I instancji polega na przyjęciu, iż urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, pomimo iż prawidłowa wykładania tych przepisów winna prowadzić do uznania, że każde dziecko, niezależnie od tego czy pochodzi z ciąży pojedynczej, czy mnogiej, ma prawo do otrzymania dodatku w kwocie po 400,00 zł miesięcznie w okresie korzystania przez matkę z urlopu wychowawczego, tj. w realiach niniejszej sprawy od dnia 30 sierpnia 2012 r.
Wbrew stanowisku skarżącego kasacyjnie, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, że urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji zwrócił uwagę na rozbieżność w orzecznictwie sądowoadministracyjnym na tle wykładni i stosowania przez sądy administracyjne art. 8 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i wskazał, że rozbieżność tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 15/13, w której stwierdził, że: "Dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 z późn. zm.), w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci." W żaden zatem sposób Sąd I instancji nie naruszył art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 u.ś.r.
Istotne w sprawie jest, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że zgodnie z art. 24 ust. 2 u.ś.r., prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Z prawidłowych i niekwestionowanych ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że skarżąca kasacyjnie wystąpiła o przyznanie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem E.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego wnioskiem z dnia 14.07.2014 r., uzupełnionym w dniu 23.07.2014 r. W tej sytuacji, zgodnie z art. 24 ust. 2 u.ś.r., został jej przyznany ww. dodatek do zasiłku rodzinnego od dnia 01.07. 2014 r. do końca okresu zasiłkowego, to jest do 31.10.20014 r.
Prawidłowo Sąd I instancji zwrócił uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że skarżąca mogła domagać się przyznania dwóch dodatków na dwoje swoich dzieci urodzonych z ciąży bliźniaczej już w sprawie, którą zainicjowała wnioskiem z dnia 13 września 2013 r., czy nawet wcześniejszym wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. W razie odmowy bowiem przyznania podwójnego dodatku, miała wówczas możliwość odwołania się od takich decyzji do organu II instancji i dalej do sądów administracyjnych, łącznie z Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tymczasem skarżąca, mimo objęcia swym wnioskiem z dnia 13 września 2013 r. o przyznanie przedmiotowego dodatku obojga swych dzieci urodzonych w trakcie jednego porodu i uzyskania decyzji z dnia 8 października 2013 r. przyznającej przedmiotowy dodatek tylko na jedno z tych dzieci, nie zaskarżyła tamtej decyzji, dopuszczając do jej ustatecznienia w I instancji. Podnosząc w skardze kasacyjnej zarzut naruszenie prawa materialnego, a to art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 u.ś.r., skarżący kasacyjnie nie zauważa mającego istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przepisu art. 24 ust. 2 u.ś.r.
W świetle powyższego za nieusprawiedliwiony uznać należało podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia wskazanego w niej przepisu prawa materialnego. W tej sytuacji skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 184 P.p.s.a.