Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1148/16 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 779/15 w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu.
Pismem z dnia 9 maja 2018 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2018r. przez dodanie w punkcie 1 wyroku słów "w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie, innemu sądowi.
Uznać jednak należy, że żądanie uzupełnienia wyroku zawarte we wniosku organu z dnia 9 maja 2018r. nie mieści się w ustawowych przesłankach zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku zamieszczonych w art. 157 § 1 in fine p.p.s.a. W wyroku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1148/16 Sąd orzekł o całości skargi kasacyjnej (tak w zakresie uchylenia zaskarżonego przez organ wyroku sądu I instancji, jak i w przedmiocie kosztów). Sentencja wyroku nie wymaga także uzupełnienia o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu.
Wprawdzie w punkcie 1 wyroku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1148/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 779/15 nie zamieścił pełnej formuły wynikającej z treści art. 185 § 1 p.p.s.a., jednak nie oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku z urzędu. Pojęcie "całości skargi", mające również zastosowanie do skargi kasacyjnej (art. 193 p.p.s.a.), określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiące podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku.
We wskazanym wyżej wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną za uzasadnioną uchylił zaskarżony wyrok (czyniąc to w całości poprzez brak wskazania by uczynił to tylko w określonej części) i orzekając w ten sposób o skardze kasacyjnej zgodnie z żądaniem wnoszącej ją strony. Sąd w punkcie 2 wyroku odniósł się także do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Kwestie te Sąd jednoznacznie wskazał oraz wytłumaczył zarówno w ustnych motywach podanych po ogłoszeniu sentencji wyroku, jak i w jego pisemnym uzasadnieniu, na co zresztą powołuje się sam wnioskodawca. Dodać jedynie należy, że z brzmienia całego art. 185 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok nie wskaże innego sądu, to właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd, którego wyrok został uchylony. Jednocześnie wyrok nie wymagał zamieszczenia innych dodatkowych orzeczeń, które według przepisów ustawy powinny być zamieszczone w nim z urzędu.
Zatem pomimo tego, że w punkcie 1 wyroku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1148/16 nie zamieszczono pełnej formuły wynikającej z treści art. 185 § 1 p.p.s.a., to jednak sąd orzekł o całości skargi kasacyjnej w rozumieniu art.157 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 160 i 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji