Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 695/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. K., który wystąpił również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że ingeruje ona w sferę prawa własności skarżącego, a to poprzez ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należących do niego.
W ocenie wnioskodawcy wszelkie prace dotyczące planowanych inwestycji na działkach skarżącego wiążą się z nieodwracalnymi skutkami, a także w trakcie prowadzonych prac może dojść do wyrządzenia tak dalece idących szkód, że będą one w istocie niemożliwe do usunięcia, a co może narazić skarżącego na poważną szkodę majątkową związaną z utratą wartości nieruchomości.
Skarżący wskazał również, że nie bez znaczenia w powyższym kontekście jest przepis art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który nakłada na organy obowiązek wydania z urzędu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po wniesieniu skargi organ administracji (art. 61 § 2 P.p.s.a.), a po przekazaniu sądowi skargi – sąd, może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, przy czym sąd wydaje takie postanowienie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. pierwsze P.p.s.a.).
Nadto wskazać należy, że art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm.) zawiera regulację szczególną, w myśl której w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy (z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a) - a więc m.in. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości wydawanych na podstawie art. 124 ustawy - wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Jak długo wywołuje skutki postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji określa z kolei art. 61 § 6 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w zw. z art. 2 tej ustawy) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2020 r. Wojewoda Małopolski, z uwagi na fakt, że na decyzję z dnia [...] kwietnia 2020 r. wniesiona została skarga, wstrzymał z urzędu jej wykonanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny na podstawie art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z kolei zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2020 r. oddalający skargę nie jest prawomocny, co w świetle art. 61 § 6 P.p.s.a. powoduje, że skutki udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej przez organ (art. 61 § 2 P.p.s.a.) rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Konkluzja ta wynika wprost z art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. Tym samym ocena, czy wykonanie zaskarżonej przez J. K. w niniejszej sprawie decyzji Wojewody Małopolskiego może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, skoro zaskarżona decyzja pozostaje nadal wstrzymana na podstawie rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Skarżący nadal bowiem korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, postępowanie wywołane niniejszym wnioskiem zamieszczonym w skardze kasacyjnej należało umorzyć, o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.