Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 359/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Polskiego Związku Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w B. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...]marca 2015 r. w przedmiocie zwrotu na współwłasność części wywłaszczonej nieruchomości.
Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wnieśli Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w B. i Polski Związek Działkowców Zarząd Komisaryczny Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]".
Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w Białymstoku w złożonej skardze kasacyjnej wniósł, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] marca 2015 r. Wskazał, że zwrot części wywłaszczonej nieruchomości równa się likwidacji Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]", który istnieje od 30 lat. Poszczególni działkowcy zainwestowali w zagospodarowanie tego terenu znaczne nakłady finansowe, a także niewymierny nakład pracy. Utrata działek prowadzi do nieodwracalnych strat materialnych i moralnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jeżeli w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego na decyzje wydane na podstawie art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje wstrzymanie ich wykonania z urzędu. Ustawodawca zdecydował zatem, że skutki decyzji wydanej m.in. na podstawie art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymagają jej wstrzymania w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Niezależnie od tego należy odnotować, że wnoszący kasację wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązek wydania postanowienia przez organ, sformułowany w art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie pozbawia strony prawa do złożenia wniosku opartego na art. 61 § 3 P.p.s.a., w sytuacji, gdy organ nie wydał postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA: z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08 i z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OZ 717/10; Ewa Bończak-Kucharczyk "Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz", LEX 2014, pkt 3 do art. 9). Możliwość zwalczania bezczynności organu w omawianym zakresie nie zwalnia sądu administracyjnego, do którego wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, od rozpoznania tego wniosku.
W świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz treści art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, niezawierającej normy ograniczającej dyspozycję art. 61 § 3 P.p.s.a., brak jest podstaw prawnych do nierozpoznania wniosku bądź jego nieuwzględnienia, powodowanego regulacją art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nadto, odesłanie strony wyłącznie na drogę zwalczania bezczynności organu mogłoby ją pozbawić środka prawnego, który w sposób szybki, a zatem realny, jest w stanie zapobiec szkodzie.
Warto jeszcze zauważyć, że poza zakresem sporu w niniejszym postępowaniu pozostaje zagadnienie, czy wstrzymanie wykonania uwarunkowane jest zaistnieniem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż jak wyżej wskazano, wnioskujący wykazał zaistnienie tych przesłanek.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji, tzn. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.