Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21.10.2004 r. sygn. akt 2 I SA 2622/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] nr [...]. Decyzjami tymi przyznano B. M. zasiłek stały wyrównawczy od dnia 1.02. do 30.04.2003 r. w kwocie 376 zł miesięcznie i od dnia 1.05.2003 r. do 28.02.2005 r. w kwocie 282,59 zł miesięcznie i odmówiono przyznania tego zasiłku za okres od 20.05.2002 r. do 28.02.2003 r.
Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ponieważ wniosek o przyznanie zasiłku stałego B. M. złożyła po raz pierwszy w marcu 2003 r. (oświadczenie na rozprawie), to miał zastosowanie art. 43 ust. 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), zgodnie z którym, świadczenie z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, poczynając od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Sad podkreślił, że niezaprzeczalne jest, iż dzień, od którego datuje się niepełnosprawność B. M. i dzień, od którego przyznano zasiłek są różne, gdyż, zgodnie z przepisami, ustalenie stopnia niepełnosprawności nie jest równoznaczne z przyznaniem prawa do zasiłku stałego wyrównawczego, bowiem wymagane jest chociażby spełnienie kryterium dochodowego. Zasiłek mógł być przyznany dopiero od marca 2003 r. z tego względu, że wniosek o jego przyznanie został złożony 19.03.2003 r. – zauważył Sąd, uznając, iż wysokość zasiłku ustalona została w sposób prawidłowy.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła B. M., reprezentowana przez racę prawnego ustanowionego z urzędu, domagając się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie i zarzucając naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 43 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez ustalenie, że skarżąca wniosek o przyznanie stałego zasiłku wyrównawczego złożyła dopiero 19.03.2003 r., podczas gdy analiza materiału dowodowego w sprawie prowadzi do wniosku, że był on złożony 20.05.2002 r. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że skarżąca staranie o przyznanie zasiłku podjęła 20.05.2002 r. występując o ustalenie stopnia niepełnosprawności, a postępowanie to trwało 8 miesięcy i dlatego nie mogła złożyć pełnej dokumentacji do zasiłku, co nie stało się z jej winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego, a to art. 43 ust. 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), pod rządami którego zapadły decyzje organów będące przedmiotem oceny tego Sądu.
Przepis ten stanowił, że świadczenia pieniężne pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją.
Z akt sprawy wynika (akta administracyjne i sądowoadministracyjne, protokół z rozprawy), iż B. M. wniosek o zasiłek wyrównawczy, wraz z wymaganą dokumentacją, złożyła w marcu 2003 r. i zasadnie Wojewódzki Sąd uznał, że organy orzekające w przedmiocie tego zasiłku zastosowały art. 43 ust.
6. Istotnie z akt sprawy wynika również, iż skarżąca działania zmierzające do ustalenia stopnia niepełnosprawności podjęła rok wcześniej, jednak ostateczne orzeczenie w tej kwestii, zapadłe dnia 8.02.2003 r., zostało złożone wraz z wnioskiem dnia 19.03.2003r. Od tej daty zatem biegł termin, o którym mowa w art. 43 ust. 6, gdyż w tej dacie wniosek zawierał wymaganą dokumentację do przyznania świadczenia.
Okoliczność, iż postępowanie o ustalenie stopnia niepełnosprawności trwało ok. 8 miesięcy, nie jest oczywiście zawinione przez skarżącą, ani także przez organy pomocy społecznej. Fakt wielomiesięcznego postępowania nie ma przy tym żadnego wpływu na ocenę zgodności z prawem rozstrzygnięcia organów i Wojewódzkiego Sądu. Art. 43 ust. 6 zawierał wyraźną zasadę co do daty, od której może być przyznane świadczenie, nie przewidując żadnych możliwości innego jej ustalenia.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).