Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 313/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W.K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja tegoż organu z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1991 r. nr [...] o zwolnieniu W.K. z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 maja 1991 r. Decyzje te zostały wydane na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/08, którym uchylone zostały decyzje Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2005 r. i [...] kwietnia 2006 r. odmawiające stwierdzenia nieważności ww. rozkazu personalnego o zwolnienie, z tego względu, że ponieważ w aktach sprawy nie było żadnego dowodu doręczenia W.K. rozkazu o zwolnieniu, to - zdaniem Sądu - brak było przedmiotowej przesłanki do wszczęcia postępowania sądowego.
Oddalając skargę na decyzję o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, Wojewódzki Sąd stwierdził, że w sprawie wystąpiła niedopuszczalność wszczęcia postępowania o charakterze przedmiotowym, gdyż brak było przedmiotu sporu, wobec braku dowodu doręczenia rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby, o stwierdzenie nieważności którego W.K. wystąpił, zatem rozkaz ten nie wszedł do obrotu prawnego i wystąpił brak możliwości merytorycznego przeprowadzenia postępowania nadzorczego. Nadto Sąd wskazał na związanie wytycznymi prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/06, wskazanego wyżej.
Reprezentowany przez adwokata, W.K. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] lub po uchyleniu wyroku, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie prawa materialnego, a to art. art. 156, 157 § 3 K.p.a. w zw. z art. art. 1, 6, 8, 9, 10, 12, 61, 77 § 4 i art. 88 K.p.a.
W uzasadnieniu wywodzono, że nierozpoznanie merytoryczne sprawy jest błędne, gdyż wydane zostały decyzje o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, choć wcześniej wydano postanowienie o jego wszczęciu, a nadto, że nie zapoznano skarżącego ze zgromadzonym materiałem przed podjęciem decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył,co następuje:
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Postawiono w niej zarzut naruszenia prawa materialnego, a jako przepisy tego prawa wskazano przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy wyjaśnić, iż Kodeks postępowania administracyjnego jest aktem procesowym, a nie prawa materialnego, zatem już takie przytoczenie podstaw skargi kasacyjnej czyni je nieuzasadnionymi. Jednak istota tej sprawy polega zupełnie na czym innym.
Sprawa wniosku W.K. o stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej była już przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, bowiem Sąd ten w wyroku z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/06 zajął już stanowisko i wyraził swoją ocenę w tej kwestii.
W wyroku tym Sąd przesądził bowiem, że brak jest przedmiotowej przesłanki do wszczęcia postępowania nadzorczego. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem zaskarżenia. Wobec uchylenia decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego ww. wyrokiem i zawarciem w nim oceny i wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie rozstrzygnięcia wniosku W.K. zarówno Minister Obrony Narodowej, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie były związane oceną i wytycznymi przy ponownym rozpoznawaniu sprawy.
Związanie oznaczało tyle, że organ był zobligowany do wydania decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania nadzorczego, a skarga na takie rozstrzygnięcie mogła być tylko oddalona. Niezastosowanie się do oceny i wytycznych mogłoby mieć miejsce tylko wobec zmiany stanu prawnego, co nie miało miejsca w sprawie.
W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało oddalić, na podstawie art. 184 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.