Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem dnia 4 maja 2005 r. II SA/Łd 1098/04, odalil skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] [...], utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta [...], Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia [...] z dnia [...] [...], którą – na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) – przyznano skarżącej zasiłek stały, od dnia 1 sierpnia 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r., w wysokości 174 zł miesięcznie.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, w szczególności nie podzielił zarzutu, aby skarżąca była osobą samotnie gospodarującą – gdyż zamieszkuje wraz z córkami, z którymi tworzy rodzinę w rozumieniu art. 6 pkt 14 ustawy o pomocy społecznej – oraz, aby do dochodu rodziny nie wliczało się zasiłku rodzinnego, wreszcie, aby świadczenie miałoby być przyznane od innej daty niż od miesiąca, w którym został złożony wniosek o zasiłek wraz z wymaganą dokumentacją, jak wprost stanowi art. 106 ust. 3 powołanej ustawy.
Wnosząca skargą kasacyjną A. B., reprezentowana przez adwokata z urzędu, jako jej podstawę przytoczyła mające wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "poprzez oddalenie skargi na decyzję pomimo, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.)".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że – powołując orzeczenia sądu administracyjnego z lat 1999 – 2000 – samorządowe kolegia odwoławcze nie są właściwe do rozpatrywania odwołań w sprawach zasiłków stałych, których przyznawanie należy do realizowanych tylko przez gminę zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej.
Taka samą regulację zawiera również art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), chociaż formułuje ją w ten sposób, że kolegia są organami wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Jak o tym zaś mowa w art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 ze zm.) – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 22, poz. 268) - wojewoda jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym tylko wówczas, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią.
Przyznanie zasiłków stałych – wprawdzie w ramach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – należy do gminy (art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej) i nie ma przepisu stanowiącego, aby w tych sprawach – ze względu na ich charakter – organem wyższego stopnia był wojewoda, stąd organem właściwym jest kolegium.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 i art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.