Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 795/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Decyzją tą Minister, po rozpoznaniu odwołania M.K. od rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2009 r. o zwolnieniu M.K. z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do rezerwy, rozkaz ten utrzymał mocy, zmieniając jedynie datę zwolnienia na dzień [...] kwietnia 2009 r. Podstawę zwolnienia stanowił art. 111 pkt 6 ustawy z dnia 22 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), tj. otrzymanie niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. M.K. zarzucał, iż proces opiniowania rozpoczęto z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził:
M.K. został wyznaczony na stanowisko koncertmistrza Orkiestry Reprezentacyjnej Sił Powietrznych na okres kadencji od [...] grudnia 2007 r. do [...] grudnia 2008 r., zatem proces opiniowania powinien zostać rozpoczęty z dniem [...] czerwca 2008 r., a data najwcześniejsza jego rozpoczęcia to dzień [...] sierpnia 2008 r., tj. data sporządzenia opinii (doręczona dnia [...] sierpnia 2008 r., a utrzymana w mocy [...] października 2008 r.). Proces opiniowania rozpoczął się zatem po upływie 6-cio miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, jednakże, powołując to uchybienie proceduralne organu skarżący nie wskazał aby miało ono istotny wpływ na treść decyzji, zaś z akt taki wpływ nie wynika. W sprawie bowiem sam fakt spóźnienia wydania opinii nie miał wpływu ani na jej treść – nie można wykazać, że gdyby sporządzono ją w terminie ocena byłaby inna – ani na ujemne dla skarżącego skutki – zwłoka przedłużyła tylko jego służbę wojskową. Uchybienie w procesie opiniowania nie miało wpływu ani na skuteczność opinii, ani na treść decyzji o zwolnieniu ze służby.
Reprezentowany przez adwokata, M.K. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia, a w wyniku rozpoznania skargi uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] lutego i zarzucając:
- – naruszenie przepisu § 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm., zwanej dalej ustawą) poprzez błędną wykładnię, tj. uznanie, że termin określony w tym przepisie ma charakter instrukcyjny (tj. przyjęcie, że dopuszczalne jest rozpoczęcie okresu opiniowania w późniejszym terminie) oraz że naruszenie tego terminu jak i inne naruszenia procedury dotyczącej opiniowania żołnierza zawodowego winny być przedmiotem indywidualnej oceny z punktu widzenia jego wpływu na wynik sprawy, podczas gdy z literalnego brzmienia tego przepisu oraz wykładni celowościowej jednoznacznie wynika, że okres opiniowania winien być rozpoczęty na sześć miesięcy przed dniem upływu kadencji lub kontraktu na pełnienie służby terminowej,
- – naruszenie przepisu § 111 pkt 6 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, że zaistniała przesłanka pozwalająca na zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej w postaci ogólnej oceny niedostatecznej wynikającej z prawidłowo wydanej opinii służbowej, podczas gdy przedmiotowa opinia została wydana z naruszeniem przepisu § 26 ust. 1 pkt 1 ustawy, stąd też nie powinna być wydana decyzja o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W skardze kasacyjnej postawiono zarzuty naruszenia przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), tj. § 26 ust. 1 pkt 1 i § 111 pkt 6.
Podkreślić należy, że podstawową jednostką redakcyjną ustawy jest artykuł, zaś § jest podstawową jednostką redakcyjną i systematyzacyjną rozporządzenia. Nadto jako publikację ustawy wskazano Dziennik Ustaw z 2003 r., poz. 1750, podczas gdy zaskarżone decyzje wydane zostały na podstawie tekstu jednolitego opublikowanego w Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892. Można zatem powiedzieć, że nie obowiązuje już akt o treści z przytoczonej w skardze publikacji, zaś ani akt o treści z publikacji z tej daty, ani o treści z publikacji obecnie obowiązującej nie zawiera przepisów wskazanych w podstawach skargi, bowiem ustawa ta nie zawiera, jako jednostek redakcyjnych, paragrafów. Jednak, mając na uwadze, że skarga kasacyjna dotyczy wyroku operującego konkretnymi przepisami, a i z jej treści zresztą wynika, że do nich się odnoszącymi, należy uznać, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie postawiono zarzut błędnej wykładni art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892) i niewłaściwego zastosowania jej art. 111 pkt 6, dalej nazwany "ustawą pragmatyczną".
Z zarzutami skargi kasacyjnej nie można się zgodzić.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy pragmatycznej, żołnierz zawodowy podlega opiniowaniu służbowemu, którego proces rozpoczyna się na sześć miesięcy przed upływem kadencji na stanowisku służbowym w przypadku żołnierzy służby stałej. W poprzednim stanie prawnym, tj. przed nowelizacją tego przepisu, mówił on o przeprowadzeniu opiniowania służbowego na sześć miesięcy przed upływem kadencji. Z brzmienia art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy pragmatycznej uprzednio obowiązującego można było wyprowadzić wniosek, że opiniowanie powinno być zakończone na sześć miesięcy przed upływem kadencji. Jednak na skutek nowelizacji nastąpiła zasadnicza zmiana przepisu, polegające na tym, że proces opiniowania powinien się rozpocząć na sześć miesięcy przed upływem kadencji, ale nie zakończyć. Termin obecny nie jest zatem tak "sztywny", o jakim można było mówić jeśli idzie o brzmienie poprzednio obowiązujące. Termin ten ma obecnie charakter terminu instrukcyjnego i zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, że nie każde jego naruszenie ma skutkować uchyleniem decyzji wydanej w związku z opinią służbową, naruszającą, co do terminu, art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy pragmatycznej.
Rację ma Wojewódzki Sąd mówiąc, że konieczna jest ocena czy i jaki wpływ na treść opinii miało to naruszenie. Jeżeli wpłynęło w jakikolwiek sposób na opinię, to wówczas może być podstawą do uchylenia decyzji w związku z tą opinią wydanej, w przeciwnym natomiast wypadku nie ma podstaw do takiego działania.
Nie można zatem zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi błędnej wykładni art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy pragmatycznej. Zgodzić się również należy z oceną, że skarżący nie wykazał, aby naruszenie tego przepisu przez organ miało wpływ na treść decyzji. Sam tylko fakt naruszenia tego przepisu przez przekroczenie terminu w nim wskazanego nie jest wystarczający do uchylenia decyzji, jeśli nie miał wpływu na treść opinii służbowej.
Konsekwencją otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej jest zastosowanie mechanizmu, o którym mowa w art. 111 pkt 6 ustawy pragmatycznej. Stanowi on, iż żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania takiej oceny w opinii. Przepis ten został zatem właściwie przez Wojewódzki Sąd zastosowany, gdyż stanowił on podstawę zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej, gdyż w procesie opiniowania otrzymał ocenę, o której w nim mowa.
Wobec powyższego skargę kasacyjną należało oddalić i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).