Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 czerwca 2008 r. S. S. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wyłączenie Sędziego WSA [...] (del.), Sędziego NSA [...] i Sędziego NSA [...] od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż w trakcie zapoznawania się z orzeczeniami dostępnymi w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych zauważył, że sędziowie, którzy będą rozpoznawać jego skargę kasacyjną orzekali w składach orzekających razem z sędziami, którzy wydali zaskarżony przez niego wyrok.
W ocenie skarżącego okoliczność ta spełnia wymogi przesłanki dla wyłączenia sędziego, o jakich mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż zdaniem strony fakt wspólnego orzekania sędziów, którzy wydali zaskarżony wyrok z sędziami, którzy będą rozpoznawali skargę kasacyjną wywołuje uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tych sędziów. Wątpliwość ta wynika, w ocenie skarżącego, z tego względu, iż pomiędzy sędziami, którzy ze sobą orzekają, tworzą się więzi oparte na koleżeństwie, a nawet przyjaźni.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności powołane przez S. S., które jego zdaniem przemawiają za koniecznością wyłączenia Sędziego WSA [...] (del.), Sędziego NSA [...] i Sędziego NSA [...] od orzekania w sprawie z jego skargi kasacyjnej, nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które spełniałby przesłanki wynikające z przytoczonego przepisu. Fakt wspólnego orzekania wraz z sędziami, którzy uczestniczyli w wydaniu wyroku zaskarżonego skargą kasacyjną nie może być bowiem uznany za przesłankę dla uznania, iż sędzia winien być wyłączony od rozpoznawania innych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony, lub których uczestnikiem jest skarżący.
Wobec ilości rozpoznawanych przez sądy administracyjne spraw oraz wobec ilości orzekających w nich sędziów niemożliwym jest uniknięcie sytuacji, gdy w składach orzekających w poszczególnych sprawach pojawiać się będą ci sami sędziowie.
Jednakże okoliczność ta w żaden sposób nie może być uznana za budzącą uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tych sędziów, szczególnie wobec faktu, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co czyni jego żądanie bezpodstawnym.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.