Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 17 lutego 2006 r. odrzucił skargę J. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 19 maja 2005 r. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarga o wznowienie postępowania dotyczyła wyroku, który na skutek przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia, utracił walor prawomocności. Zgodnie zaś z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, błędnie nazwaną skargą kasacyjną o wznowienie postępowania, złożył J. C., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 273 § 2 powołanej ustawy i, w rezultacie, pozbawienie go ochrony zagwarantowanej w art. 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, ze zm.). Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że zarówno w dniu wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jak i w dniu wydania orzeczenia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, tj. w dniu 17 lutego 2006 r., wyrok z dnia 19 maja 2005 r. był prawomocny. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 lutego 2006 r. o przywróceniu terminu do łożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uprawomocniło się bowiem w dniu 20 lutego 2006 r. i dopiero od tego dnia wyrok z dnia 19 maja 2006 r. utracił cechę prawomocności. Pełnomocnik skarżącego przytoczył również argumenty merytoryczne dotyczące zasadności wznowienia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie może zostać uwzględniona.
Sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje dla sporządzenia skargi kasacyjnej tzw. przymus adwokacko-radcowski. Wymóg ten ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu formalnego i merytorycznego skarg kasacyjnych, a tym samym zapewnienie stronie właściwej ochrony jej interesów. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie może odnieść zamierzonego skutku, z uwagi na nieprawidłowe wskazanie podstaw kasacyjnych.
Skarga J. C. o wznowienie postępowania oparta została na zarzucie, iż wobec nierozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący pozbawiony był możliwości ochrony swoich praw, a więc na podstawie wznowienia postępowania, o której mowa w art. 271 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 powołanej ustawy, odrzucił skargę o wznowienie postępowania, stwierdzając, że niedopuszczalne jest wznowienie postępowania niezakończonego prawomocnym wyrokiem.
Pełnomocnik skarżącego oparł skargę kasacyjną na art. 174 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc na naruszeniu przepisów postępowania, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik wskazał, że Sąd I instancji naruszył przepis art. 273 § 2 powołanej ustawy. Stanowi on, że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z treści skargi kasacyjnej nie wynika, na czym miałoby polegać naruszenie tego przepisu, skutkujące pozbawieniem skarżącego ochrony wynikającej z art. 67 Konstytucji, jak również jaki jest związek między treścią tego przepisu a zawartymi w skardze kasacyjnej rozważaniami dotyczącymi daty utraty prawomocności przez wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2005 r.
Sąd I instancji nie mógł naruszyć art. 273 § 2 ustawy, ponieważ w ogóle go nie stosował. Wskazana w tym artykule przesłanka wznowienia postępowania nie została bowiem przytoczona w skardze J. C. o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.