Uzasadnienie
L. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Wa 2273/12) w sprawie ze skargi L. K. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
W piśmie z 15 stycznia 2014 r. L. K. cofnął wyżej wskazaną skargę kasacyjną oraz wniósł o umorzenie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Art. 60 p.p.s.a ma odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych, na mocy art. 193 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. oraz do przyjęcia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że cofnięcie skargi kasacyjnej przez L. K. jest dopuszczalne.
Cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza konieczność umorzenia postępowania kasacyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.