Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 862/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [..] z dnia [..] czerwca 2018 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [..] z dnia [..] maja 2018 r., nr [.]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można było przyjąć, tak jak zrobiły to organy, że na podstawie zawiadomienia Policji doszło do ustalenia w sposób wiążący, iż skarżący przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Skoro skarżący nie przyjął mandatu, a sprawa została skierowana do Sądu Rejonowego we [..], kwestia przekroczenia prędkości była na dzień wydania zaskarżonej decyzji otwarta. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, zostały zatem wydane przedwcześnie.
Skargę kasacyjną od tego orzeczenia wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [..].
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, M.J. domagał się m.in. zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej - p.p.s.a.) w związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie uchwały abstrakcyjnej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I OPS 3/18.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioskiem z dnia 29 listopada 2018 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchwały mającej na celu wyjaśnienie: 1) Czy podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.) w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541 ze zm.) może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, 2) Czy prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm.)
W dniu 1 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OPS 3/18 podjął uchwałę o treści:
- 1) Podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541 ze zm.) może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym,
- 2) Prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r, poz. 341 ze zm.)
Przypomnieć należy, że z art. 269 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca uchwał abstrakcyjnych oraz konkretnych Naczelnego Sądu Administracyjnego. Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, opublikowano: Lex).
W związku ze stanowiskiem zajętym przez Naczelny Sąd Administracyjny w w/w uchwale z dnia 1 lipca 2019 r., należało uznać, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a wniosek o zawieszenie postępowania jako bezpodstawny należało oddalić.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.