Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 357/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. C. na decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd podał, iż decyzją z dnia [...] [...]. wydaną na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125, poz. 1371 z późn. zm.), Komendant Miejskiej Policji w [...] nałożył na S. C. karę pieniężną w wysokości 6.000 zł za wykonywanie regularnego przewozu osób bez wymaganego zezwolenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. C. zarzucił organowi pozbawienie możliwości udziału strony w postępowaniu. Podważył także zasadność wymierzenia kary, skoro przed dniem kontroli skarżący podjął starania o uzyskanie zezwolenia i otrzymał pozytywną decyzję w dniu 21 stycznia 2004 r.
Decyzją z dnia [...] Małopolski Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym dopuszcza regularny transport osób wyłącznie na podstawie stosownego zezwolenia. Wysokość kary wyznaczona została w pkt 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. C. zarzucił naruszenie art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem strony przepis ten dopuszcza kontrolę drogową tylko w obecności przedsiębiorcy, a kierujący autobusem M. A. w czasie kontroli nie miał upoważnienia do reprezentowania przedsiębiorcy. Skarżący stwierdził, iż nałożona kara jest nieadekwatna do okoliczności, ponieważ w dniu kontroli były już złożone wszystkie dokumenty wymagane dla wydania zezwolenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę uznając za chybiony zarzut naruszenia art. 55 ustawy o transporcie drogowym, gdyż kontrola została przeprowadzona przez funkcjonariusza Policji, który działał w trybie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, a nie przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Sąd wskazał, iż w art. 87 ustawy o transporcie drogowym prawodawca nakazał, aby kierujący pojazdem w czasie całej podróży posiadał przy sobie niezbędne dokumenty i okazał je podczas kontroli. S. C. nie wykazał się zezwoleniem ważnym w dniu 9 grudnia 2003 r. i organy administracyjne zasadnie uznały, iż skarżący prowadził w dniu 9 grudnia 2003 r. działalność z naruszeniem zakazu art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. To zaś skutkowało wymierzeniem kary przewidzianej w art. 93 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w związku z pkt 1.2.1 ustawy.
Odpis powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2006 r. wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu S. C. w dniu 24 maja 2006 r. (zwrotne poświadczenie odbioru - k. 34 akt o sygn. III SA/Kr 357/04).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł w dniu 24 czerwca 2006 r. (data nadania listu poleconego R 26913 w Urzędzie Pocztowym T. 2 - k. 45 akt o sygn. IIISA/Kr 357/04) S. C., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi Transportowe PKA "C", reprezentowany przez radcę prawnego A. T. Wyrok zaskarżono w całości, zarzucając:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. art. 55 ust. 1A ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm) w związku z art. 55 ust 1 pkt 5 i przy uwzględnieniu art. 72, art. 73 i art. 74 tej ustawy.
- 2) naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. art. 134 tej ustawy.
W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych za obie instancje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia (art. 111 § 1 k.c. w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu S. C. w dniu 24 maja 2006 r. (zwrotne poświadczenie odbioru - k. 34). A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia 25 maja 2006 r. i upłynął w dniu 23 czerwca 2006 r. (piątek - dzień ten nie był dniem ustawowo wolnym od pracy).
Jak wyżej wskazano, skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 24 czerwca 2006 r., więc po upływie przepisanego terminu. Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a.
Termin w postępowaniu sądowo - administracyjnym, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe - utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie.
W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna, jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną.