Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 522/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. S. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 grudnia 2011 r., nr XXIX/615/2011 w przedmiocie zasad obrotu lokalami mieszkalnymi m. st. Warszawy.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. (data nadania w UP) C. S. wezwał Radę Miasta Stołecznego Warszawy do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w drodze wydania uchwały nr XXIX/615/2011 z dnia 15 grudnia 2011 r. Rada Miasta Stołecznego Warszawy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W dniu 12 lutego 2013 r. (data nadania w UP) skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną wyżej uchwałę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę stwierdził, że w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skargę na uchwałę rady gminy można skutecznie wnieść najpóźniej w sześćdziesiątym dniu, liczonym od daty doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pismo wzywające Radę Miasta Stołecznego Warszawy do usunięcia naruszenia prawa skarżący nadał w dniu 10 grudnia 2012 r. Tym samym sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 8 lutego 2013 r. W związku z tym skargę złożoną do sądu w dniu 12 lutego 2013 r. odrzucono jako wniesioną po upływie przepisanego terminu.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł C. S., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a. przez błędne ustalenie początku biegu terminu sześćdziesięciodniowego na wniesienie skargi poprzez przyjęcie daty nadania pisma wzywającego Radę m.st. Warszawy do usunięcia naruszenia prawa w UP, tj. 10 grudnia 2012 r., zamiast daty jego doręczenia, które miało miejsce w dniu 12 grudnia 2012 r., a w konsekwencji niezasadnego odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie przepisanego terminu;
- 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a. przez przyjęcie jako daty nadania skargi 12 lutego 2013 r. zaistniałej wskutek błędnego ustawienia datownika przez pracownika urzędu pocztowego opracowującego przesyłkę rejestrowaną stanowiącą skargę do WSA na przedmiotową uchwałę, podczas gdy została ona prawidłowo nadana w dniu 11 lutego 2013 r., a w konsekwencji niezasadnego odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie przepisanego terminu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Miasta Stołecznego Warszawy pozostawiła rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej do uznania Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podzielić stanowisko wnoszącego skargę kasacyjną, że z dołączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że przesyłka skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zawierająca skargę na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 grudnia 2011 r. została nadana w dniu 11 lutego 2013 r. Jak wynika bowiem z pisma Urzędu Pocztowego Warszawa 10 w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że rozbieżność w dacie nadania przesyłki powstała na skutek błędnego ustawienia datownika przez pracownika. Jednakże okoliczność ta nie miała wpływu na zmianę oceny czy skarga C. S. na uchwałę z dnia 15 grudnia 2011 r. została wniesiona w terminie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niezasadne jest twierdzenie, zgodnie z którym sześćdziesięciodniowy termin na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o którym mowa w cyt. art. 53 § 2 P.p.s.a., należy liczyć od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Gdyby bowiem wolą ustawodawcy było uzależnienie biegu sześćdziesięciodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania organowi, to sformułowałby to w podobny sposób jak w przypadku terminu trzydziestodniowego posługując się słowem "doręczenie". Jeżeli w tej samej jednostce redakcyjnej aktu prawnego ustawodawca użył dwóch różnych sformułowań do określenia początku biegu terminów, to nie można dokonywać takiej interpretacji, która "wniesienie wezwania" zrównywałaby znaczeniowo z doręczeniem go organowi. Powyższe potwierdza § 10 Zasad techniki prawodawczej, stanowiący załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908), zgodnie z którym do oznaczenia jednakowych pojęć w ustawie używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami. Jeśli zatem prawodawca chce rozróżnić jakieś pojęcia daje temu wyraz stosując różne określenia, co miało miejsce w omawianym przepisie.
Podkreślenia wymaga również, że instytucja wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa nie jest instytucją postępowania administracyjnego, lecz formalnym wymogiem wniesienia skargi, określonym w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla określenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa należy posłużyć się zatem art. 83 § 3 P.p.s.a. wskazującym, jak należy rozumieć termin "wniesienie". Zgodnie z powołanym przepisem oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Dlatego też, sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, w przypadku gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, liczyć należy od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. od daty złożenia go osobiście we właściwym organie, a w przypadku nadania go za pośrednictwem poczty polskiej – od daty oddania go w placówce operatora publicznego.
Podobny pogląd został wyrażony m. in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 1184/12 oraz z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OSK 2202/12 (opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Odnosząc się natomiast do powoływanego w skardze kasacyjnej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 452/04, że bieg terminu sześćdziesięciodniowego do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia organowi tego wezwania, stwierdzić należy, że powołane orzeczenie nie zawiera przytoczonego fragmentu, a ponadto nie odnosi się do sposobu rozumienia zawartego w art. 53 § 2 P.p.s.a. sformułowania "wniesienie wezwania".
W tej sytuacji zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skoro skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nadał w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2012 r. to sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 lutego 2013 r.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.