Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wymierzył Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] grzywnę w wysokości 1.903,03 złotych (jeden tysiąc dziewięćset trzy złote, trzy grosze) w związku nie przekazaniem do Sądu skargi Z. W. na bezczynność tegoż organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazał, że wnioskiem z dnia 24 stycznia 2006 r. skarżący Z. W. zwrócił się o ukaranie grzywną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Ze sporządzonej przez pracownika sekretariatu Sądu notatki urzędowej wynikało, że skarga Z. W. z dnia 11 listopada 2005 r. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] przesłana została wraz z zażaleniem z dnia 12 września 2005 r. na bezczynność Kierownika Ośrodka Opieki Społecznej w sprawie nierozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 maja 2005 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Organ Odwoławczy uznał zażalenie jako niezasadne natomiast skarga potraktowana została jako "wznowienie postępowania w sprawie" i zwrócona do Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w dniu 15 grudnia 2005 r. W takiej sytuacji przekroczony został – wskazany w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. – termin do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy, co dało podstawę do zastosowania także art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd zaznaczył jednocześnie, że organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, nie jest uprawniony do podjęcia czynności zmierzających do ustalenia dopuszczalności czy dochowania warunków formalnych skargi, bądź legitymacji skarżącego do jej wniesienia.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], opierając ją na zarzucie naruszenia art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu skargi. Zdaniem organu liczne odwołania strony skarżącej decyzje administracyjne, wydane z jego udziałem a także inne pisma kierowane do Ośrodka Pomocy Społecznej, Kolegium Odwoławczego oraz Sądu zakłócają prawidłowy tok instancyjny postępowania w sprawie. Jak dalej podniósł pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, organ administracji nie był bezczynny, ponieważ w terminie 1 miesiąca przekazał skargę Z. W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., pozwalający Sądowi nałożyć grzywnę za niewykonanie obowiązków z art. 54 § 2 tej ustawy służy zdyscyplinowaniu organu do terminowego przedstawiania sądowi skargi z aktami sprawy. Nałożenie grzywny jest jednak możliwe wówczas, gdy organ w sposób oczywisty nie wykonał niewątpliwie istniejącego obowiązku przekazania skargi z aktami. Nie może mieć on zastosowania wówczas, gdy z powodu zawisłości proceduralnych sprawy istnieją wątpliwości co do prawidłowego sposobu zakwalifikowania pisma oznaczonego wprawdzie jako skarga da Sądu, lecz zawierającego niejednoznaczne żądania związane z dotychczasowym przebiegiem postępowania.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie z art. 55 § 1 p.p.s.a. bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Sąd w szczególności nie zażądał od ukaranego wyjaśnień co do przyczyn niewykonania obowiązku przedstawienia skargi z aktami i nie mógł w związku z tym ustosunkować się do szczegółowych wyjaśnień organu zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W szczególności nie rozważył wyjaśnień ukaranego organu, iż wobec toczących się z wniosku Z. W. postępowań administracyjnych przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] skargę jego uznano za pismo związane z takim postępowaniem i przekazano je do nadania biegu przez właściwy organ. Skarga kasacyjna zasadnie zarzuca więc obrazę tego przepisu. Dlatego na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 §1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 207 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od obciążania Z. W. kosztami postępowania kasacyjnego za względu na jego trudną sytuację materialną.