Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skarg kasacyjnych J. C., E. K., T. Ł., W. Ł., B. K., T. Ł., H. T., M. K., W. K., J. S., W. W., D. W., L. L., Starosty P., Gminy R., E. K., A. P., M. P., P. S.A. w W., I. O., W. O., Z. B., L. B., R. O., Gminy M., C. W., C. P., A. R., Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 września 2016 r., I SA/Wa 493/14, w sprawie ze skarg na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wyrokiem z 22 października 2018 r., I OSK 1279/18, uchylił zaskarżony wyrok (pkt 1.), uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 2.), oddalił skargi kasacyjne Gminy R., L. L., A. R., Rzecznika Praw Obywatelskich, Z. B. i L. B., a także W. Ł. i T. Ł., M. K. i W. K., J. S., B. K., H. T., T. Ł., J. C. i E. K. oraz R. O., odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (pkt 4.).
Pismem z 10 stycznia 2019 r. pełnomocnik L. L. złożył wniosek o sprostowanie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 października 2018 r. przez wykreślenie z punktu trzeciego wyroku nazwiska skarżącej. W uzasadnieniu podniesiono, że wśród wskazanych w uzasadnieniu skarżących, którzy nie wykazali interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, NSA nie wymienił L. L., gdyż skarżąca jest właścicielką nieruchomości, których dotyczy zaskarżona decyzja. Tym samym, oddalenie skargi kasacyjnej L. L. ze względu na brak interesu prawnego do wniesienia skargi kasacyjnej jest oczywistą omyłką i skarżąca wnosi o sprostowanie punktu trzeciego wyroku NSA przez wykreślenie z tego punktu jej nazwiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, która to zasada odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym.
Sprostowanie nie jest bowiem środkiem prawnym, który prowadzić może do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia, np. przez wprowadzenie nowego podmiotu (por. np. postanowienie z 16 stycznia 2015 r., II OZ 1120/14, postanowienie Sądu Najwyższego z 3 marca 1976 r., II CZ 11/76 oraz uchwała Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, OSNC 1995/9; a także Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 156 § 1, wyd. VII Lex/el).
Wniosek pełnomocnika strony o sprostowanie wyroku NSA z 22 października 2018 r. przez wykreślenie nazwiska skarżącej z punktu trzeciego sentencji wyroku nie dotyczy oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. Jest on w istocie żądaniem zmiany wyroku w zakresie podmiotowym, które prowadzioby do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia w nim zawartego. Dodatkowo podkreślić należy, że w nawiązaniu do art. 156 § 1 p.p.s.a. w uzasadnieniu powyższego wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki nie występują, a pełnomocnik strony we wniosku nie wskazał jakichkolwiek omyłek, które mogłyby podlegać sprostowaniu na podstawie powyższego przepisu. W konsekwencji należało uznać, że wniosek strony o sprostowanie zmierza do – niedopuszczalnej w świetle art. 156 § 1 p.p.s.a. – merytorycznej zmiany wyroku, co czyni go bezzasadnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.