Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 708/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. M. na uchwałę Zgromadzenia Ogólnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2018 r., Nr, w przedmiocie opinii o kandydatach na członków [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że powołana uchwała stanowi jeden z etapów procedury naboru na pozaetatowego członka organu kolegialnego i ma charakter opiniodawczy, dlatego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) – dalej ppsa. W szczególności uchwała ta nie stanowi aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, bowiem opinia o kandydatach nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej.
W skardze kasacyjnej od omawianego postanowienia P. M. zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy skarga na powołana uchwałę podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie wchodzące w zakres - w myśl art. 3 § 2 pkt 4 ppsa - właściwości tego sądu. Uchwała bowiem zaskarżonej części § 3 jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków organu, którym jest zgromadzenie ogólne samorządowego kolegium odwoławczego, wyznaczony zakresem art. 12 ust. 1 – 4 w zw. z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r. poz. 570).
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że przedmiotem skargi do Sądu pierwszej instancji jest wyłącznie § 3 omawianej wyżej uchwały o nałożeniu na Prezesa SKO w R. obowiązku wystąpienia do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o powołanie na pozaetatowych członków SKO w R. wskazanych imiennie osób. W ocenie skarżącego kasacyjnie zaskarżony fragment uchwały jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków Prezesa SKO w R. wynikających z przepisów ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając postanowienie Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutu zgłoszonego w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał ten zarzut za niezasadny.
Z art. 50 ppsa wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi do sądu pierwszej instancji jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Skarżący kasacyjnie nie wykazał, aby zaskarżony fragment przedmiotowej uchwały Zgromadzenia Ogólnego SKO w R. z dnia [...] września 2018 r., Nr [...], dotyczył jego interesu prawnego. Treść tego fragmentu nie dotyczy bowiem skarżącego kasacyjnie, w szczególności nie zawiera jakichkolwiek odniesień do osoby skarżącego kasacyjnie. Brak jest również szczególnych przepisów prawa, z których wynikałoby uprawnienie dla skarżącego kasacyjnie do złożenia skargi w omawianej sytuacji do sądu pierwszej instancji.
Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji zastosował w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, aczkolwiek rozstrzygnięcie tego Sądu znajduje uzasadnienie w braku przysługiwania skarżącemu interesu prawnego, nie zaś w uznaniu, że zaskarżony fragment uchwały nie jest aktem z zakresu administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ppsa.