Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 1799/11 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gorzowie Wielkopolskim od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 370/11 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Pismem datowanym na 17 maja 2012 r., J. C. reprezentowany przez adwokata wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28lutego 2012 r.
W skardze o wznowienie postępowania w oparciu o art. 273 § 2, art. 275, art. 276, art. 277 i art. 279 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesiono o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący podjął polemikę z uzasadnieniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie przyjęcia statusu służbowego skarżącego oraz skutków związanych z uznaniem go za emeryta policyjnego.
Skarżący wskazując na podstawę wznowieniową przewidzianą w art. 273 § 2 p.p.s.a. powołał pogląd wyrażony w innych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie z którym funkcjonariusz Policji po uzyskaniu uprawnień emerytalnych dalej pozostaje funkcjonariuszem Policji (tyle, że zwolnionym ze służby). Zdaniem skarżącego skoro pozostaje on nadal funkcjonariuszem Policji, to jego żądania i roszczenia powinny być rozpatrywane na podstawie przepisów dotyczących policjantów.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Komendant Wojewódzki Policji w Gorzowie Wielkopolskim wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, ewentualnie o jej oddalenie, a także o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania wznowieniowego w całości w tym kosztów pełnomocnika według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi; taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06, LEX nr 341337).
W niniejszej sprawie wnoszący skargę o wznowienie postępowania wskazał jako podstawę tejże skargi przepis art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Podnoszony przez skarżącego fakt istnienia orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego w których Sąd przedstawił inny niż w niniejszej sprawie pogląd co do wykładni prawa nie stanowi natomiast ustawowej przesłanki wznowienia postępowania. Nie sposób w szczególności uznać, że odmienna interpretacja przepisów prawa czy nawet stanu faktycznego może być uznana za nową okoliczność faktyczną lub środek dowodowy o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2006 r. wydane w sprawie sygn. akt II OSK 689/05, LEX nr 209431).
Samo zaś sformułowanie podstawy wznowieniowej w sposób odpowiadający przepisom ustawy tj. poprzez powołanie art. 273 § 2 p.p.s.a. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 633).
Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej przesłance, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę o wznowienie postępowania odrzucił.