Postanowienie NSA z 20 czerwca 2005 r., I OSK 129/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Róży A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt III SAB/Łd 7/04 o odrzuceniu skargi Róży A. w przedmiocie zobowiązania do przydzielenia lokalu postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Róży A., wskazując iż przedmiot sprawy nie znajduje się we właściwości sądów administracyjnych. Właściwym dla rozpoznania sprawy o najem lokalu mieszkalnego należącego do gminy - który następuje na podstawie umów cywilnoprawnych - jest Sąd powszechny.

W skardze kasacyjnej wniesionej przez Różę A., reprezentowaną przez adwokata Andrzeja J., podniesiono, iż zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa materialnego, to jest prawa miejscowego, a mianowicie par. 16 uchwały Rady Miejskiej w Ł., oraz przepisów postępowania.

W uzasadnieniu podniesiono, iż Sąd błędnie uznał, iż skarga w niniejszej sprawie była niedopuszczalna. Zdaniem skarżącej podstawę jej skargi stanowił art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Chodzi bowiem o zaniechanie czynności administracji publicznej dotyczących uprawnień skarżącej do przydziału jej lokalu mieszkalnego. Ograniczenie się Sądu do przytoczenia jedynie art. 3 par. 2 tej ustawy jest rażącym naruszeniem przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto podniesiono, iż sprawa nie dotyczy najmu lokali a zobowiązania organu do respektowania własnej uchwały.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna winna być uznana za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

Skarga wniesiona przez Różę A. dotyczyła zobowiązania Gminy do zawarcia umowy najmu, a więc do zawarcia stosunku cywilnoprawnego. Zgodnie z art. 3 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stanowi, iż Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1/ decyzje administracyjne;

2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z przytoczonego wyżej przepisu jasno wynika, iż sądy administracyjne nie są właściwe dla rozpoznawania spraw z zakresu stosunków cywilnoprawnych, takich jak stosunek najmu lokalu mieszkalnego. Dla rozpoznania takie sprawy - jak zasadnie zauważył Sąd I instancji - właściwe są sądy powszechne. Słusznie więc Sąd postanowił o odrzuceniu skargi Róży A. jako niedopuszczalnej w świetle przytoczonych przepisów.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.