Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2708/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego oraz naliczenia i wypłaty dodatku zagranicznego wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że w dniu 28 października 2011 r. P. K. wniósł do Komisariatu Rzecznego Policji w Warszawie (nr wpływu [...]) skargę, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 września 2011 r. nr [...]. Powyższa skarga została przekazana w drodze korespondencji służbowej (koperta nr [...]) do Komendanta Głównego Policji w dniu 4 listopada 2011 r., o czym świadczą: adnotacja w Dzienniku Podawczym Gabinetu Komendanta Głównego Policji (poz. [...]) oraz prezentaty organu na skardze.
Sąd I instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Podkreślił, że z uwagi na to, że wbrew dyspozycji przepisu art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wniesiono, ale nie do organu, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz złożono ją do Komisariatu Rzecznego Policji w Warszawie, przeto za miarodajną dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia należy przyjąć datę przekazania skargi przez Komisariat Rzeczny Policji do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do Sądu tj. Komendanta Głównego Policji. Z zestawienia daty doręczenia skarżącemu zaskarżanej decyzji (3 października 2011 r.) z datą wniesienia skargi do Sądu (4 listopada 2011 r.) wynika, że skargę wniesiono z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., bowiem ostatnim dniem na dokonanie tej czynności był 2 listopada 2011 r.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę odrzucił.
Skargą kasacyjną P. K. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy nie było podstaw do wydania takiego orzeczenia, gdyż zaskarżona decyzja została doręczona z naruszeniem przepisu art. 43 i 44 Kpa, a wobec tego nie można było przyjąć, że doręczenie jej skarżącemu nastąpiło 3 października 2011 r.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast z treści art. 54 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 ww. przepisu).
Z powyższych przepisów wynika, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Powstałe natomiast na gruncie art. 54 § 1 P.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych jest jednoznaczne w swojej ocenie stwierdzając, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06; z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2405/10; z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I GSK 1541/11; z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2691/11; z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1080/11). Na tym etapie nie ma bowiem zastosowania tryb przewidziany w art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez organ administracji publicznej pod adresem właściwego organu administracji publicznej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 174-175).
Mając powyższe na względzie należy podzielić stanowisko, które legło u podstaw rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia. Jak bowiem wynika z akt sprawy, decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia 28 września 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 3 października 2011 r. Termin do wniesienia skargi od tej decyzji upływał mu więc 2 listopada 2011 r. Skarżący przedmiotową skargę nadał wprawdzie w w dniu 28 października 2011 r., jednak nie skierował jej do Komendanta Głównego Policji a do Komisariatu Rzecznego Policji w Warszawie. W związku z powyższym datą złożenia skargi jest data przekazania jej przez organ niewłaściwy do organu właściwego tj. 4 listopada 2011 r. Przedmiotowa skarga została zatem wniesiona po terminie, co obligowało Sąd I instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie doszło zatem w niniejszej sprawie do naruszenia w/wym przepisu.
Należy zwrócić uwagę, że podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty zmierzające do wykazania braku winy po stronie skarżącego we wniesieniu skargi do organu niewłaściwego oraz odnośnie nieprawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji będą rozpatrywane przez Sąd I instancji w postępowaniu z wniosku P. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Argumenty te nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, w którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę P. K., tym samym bada jedynie, czy istniały podstawy do odrzucenia skargi i czy zasadnie została ona odrzucona przez Sąd I instancji.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 1[...] P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.