Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2005 r. III SA/Gd 369/04 oddalił skargę I. Z. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] z dnia [...] Nr [...], którą orzeczono, że skarżącemu nie przysługuje ryczałt z tytułu przeniesienia służbowego.
Skarżący pełni służbę w 5 baterii technicznej pierwotnie mieszczącej się w [...] a następnie w [...], dokąd też został skierowany skarżący, i sąd podzielił stanowisko organów wojskowych, że nie doszło do przeniesienia służbowego – w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe (Dz.U. Nr 32, poz. 372) – gdyż skarżący pełni służbę w miejscowości stanowiącej siedzibę jego pododdziału.
Wnosząc skargę kasacyjną I. Z. jako podstawę przytoczył naruszenie § 2 pkt 5 powołanego rozporządzenia "poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe przyjęcie, że w przypadku wyznaczenia nowej siedziby wydzielonego pododdziału jednostki wojskowej przeniesienie żołnierza zawodowego do nowej miejscowości pełnienia służby nie stanowi przeniesienia służbowego".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że – w szczególnej sytuacji, kiedy wydzielony pododdział zmienia siedzibę, aby bezpodstawnie nie różnicować sytuacji żołnierzy w zależności od tego, czy są przenoszeni grupowo, czy też indywidualnie – jako siedzibę pododdziału należy rozumieć miejscowość, w której żołnierz pełnił służbę przed otrzymaniem rozkazu o wyznaczeniu na stanowisko służbowe w nowym miejscu, gdyż najważniejszą okolicznością jest zmiana miejsca wykonywania obowiązków, przeniesienie zaś pododdziału jest równoznaczne z wyznaczeniem wszystkim żołnierzom nowego miejsca pełnienia służby.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy, gdyż prezentowane przez skarżącego stanowisko znalazło swój normatywny wyraz dopiero w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz.U. Nr 140, poz. 1487), obowiązującym od 1 lipca 2004 r., w którym (§ 2 pkt 4) przez przeniesienie służbowe rozumie się już wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe.
Stosownie zaś do § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe (Dz.U. Nr 32, poz. 372), przeniesienie służbowe oznaczało wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę wydzielonego pododdziału, w której pełni zawodową służbę wojskową, zwane dalej "nowym miejscem pełnienia służby".
Nowe miejsce pełnienia służby było zatem rozumiane tylko jako miejsce poza siedzibą samego pododdziału, natomiast zmiana siedziby pododdziału – powodująca faktyczną zmianę miejsca pełnienia służby – nie miała znaczenia prawnego w świetle powołanego przepisu.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.