Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Jako sprostowanie niedokładności (nieścisłości) można rozumieć m.in. właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 2 sentencji wyroku z 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 1361/17, oddalającego skargę kasacyjną T. P. wskazał, że "odstępuje od zasądzenia od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz T. P. kosztów postępowania kasacyjnego w całości".
Wskazać należy, że zgodnie z art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Treść art. 204 P.p.s.a. stanowi, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1 organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.
Wedle natomiast art. 207 § 2 P.p.s.a. w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę uznać należy, że oczywistym jest, iż skoro skargę kasacyjną wniósł T. P. i jego skarga kasacyjna została oddalona, to zwrot kosztów postępowania kasacyjnego może nastąpić jedynie od T. P. Jednocześnie, skoro Sąd orzekając postanowił o odstąpieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości na podstawie art. 207 pkt 2 P.p.s.a. to mógł to uczynić tylko od T. P., skoro to on wniósł oddaloną skargę kasacyjną.
Ponadto podkreślenia wymaga, że odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od T. P. (a nie od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...]) wynika także z uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W ostatnim akapicie jego uzasadnienia wyraźnie bowiem wskazano, iż "Sąd drugiej instancji uznał, że w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 207 § 2 P.p.s.a. i na podstawie tego przepisu orzekł, że odstępuje od zasądzenia od T. P. na rzecz Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości (pkt 2 sentencji wyroku)".
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.